Listy Klemensa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Listy Klemensa – teksty zaliczane do apokryfów Nowego Testamentu; przez Kościół koptyjski uznawane za kanoniczne. Listy są przypisywane Klemensowi Rzymskiemu, biskupowi Rzymu w latach 88-97.

Pierwszy List Klemensa[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: 1. List Klemensa do Koryntian.

Napisany w imieniu Kościoła rzymskiego przez sekretarza Klemensa do Kościoła w Koryncie wkrótce po prześladowaniach Domicjana (96-97 n.e.)[1]. List został wysłany z powodu wewnętrznych podziałów i niezgody w Kościele korynckim. Klemens interweniował w imię Kościoła rzymskiego i apelował o przywrócenie pokoju, harmonii i porządku. W dokumencie tym Klemens daje dowód znajomości filozofii stoickiej i mitologii greckiej oraz daje cenny obraz wczesnego Kościoła, organizacji, przekonań i praktyki[2].

Drugi List Klemensa[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: 2. List Klemensa do Koryntian.

Traktat (homilia) przypisywany Klemensowi Rzymskiemu, lecz napisany ok. 150 r. n.e. Zawiera cytaty z Ewangelii Mateusza oraz z Ewangelii Łukasza. Może być pierwszym antygnostycznym pismem powstałym w Egipcie[3]. Wskazuje na piekło jako na konsekwencję odrzucenia Chrystusa i wyboru złego życia [4].

Listy do dziewic[edytuj | edytuj kod]

Dwa apokryficzne listy przypisywane Klemensowi, w rzeczywistości zredagowane prawdopodobnie dopiero w III wieku. Skierowane są do kobiet i mężczyzn wiodących ascetyczny tryb życia, występując przeciwko wspólnemu zamieszkiwaniu osób poświęconych służbie Bogu[5].

Wydania[edytuj | edytuj kod]

Wiki letter w.svg Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Przypisy

  1. John Dominic Crossan, The Historical Jesus: The Life of a Mediterranean Jewish Peasant, 1991, ISBN 0-06-061629-6 (wyd. polskie: Historyczny Jezus: Kim był i czego nauczał?, 1997, s. 451, ISBN 83-05-12835-0).
  2. Rękopisy wczesnego Kościoła, literatura patrystyczna.
  3. John Dominic Crossan, The Historical Jesus: The Life of a Mediterranean Jewish Peasant, 1991, ISBN 0-06-061629-6 (wyd. polskie: Historyczny Jezus: Kim był i czego nauczał?, 1997, s. 453, ISBN 83-05-12835-0).
  4. W rozdz. 17, 5n stwierdza m.in., że chrześcijanie w niebie będą mogli patrzeć na niewiernych i bezbożników „w straszliwej męce, w niedającym się ugasić ogniu”, że „ich robactwo nie zginie, płonący dokoła nich ogień nie zagaśnie i staną się oni widowiskiem dla wszystkich istot cielesnych”. Cytat za Rajskie opowieści – PSR.
  5. Stanisław Stabryła: Historia literatury starożytnej Grecji i Rzymu. Wrocław: Ossolineum, 2002, s. 224. ISBN 83-04-04624-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]