Liu Yin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Liu.
Liu Yin
Liu Yin
Liu Yin na ZIO 2010
Państwo  Chiny
Data i miejsce urodzenia 19 sierpnia 1981
Harbin
Wzrost 165[1] cm
Masa ciała 60[1] kg
Gra praworęczna
Klub Harbin Curling Club
Drużyna
Skip Wang Bingyu
Trzecia Liu Yin
Druga Yue Qingshuang
Otwierająca Zhou Yan
Występy
ZIO 2 (2010, 2014)
Uniwersjada 1 (2009)
9 (2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013)
Mistrzostwa Azji i strefy Pacyfiku 10 (2002, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2012, 2013)
Dorobek medalowy
Zimowe igrzyska olimpijskie
Brąz
Vancouver 2010
Mistrzostwa świata
Srebro
Vernon 2008
Złoto
Gangneung 2009
Brąz
Esbjerg 2011
Zimowe uniwersjady
Złoto
Harbin 2009
Zimowe igrzyska azjatyckie
Brąz
Changchun 2007

Liu Yin (chin. trad. 柳蔭, chin. upr. 柳荫, hanyu pinyin: Liǔ Yìn, ur. 19 sierpnia 1981 w Harbinie[1]), chińska curlerka, brązowa medalistka Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2010. Jest wiceskipem w drużynie Wang Bingyu.

Liu pierwszy raz wzięła udział w zawodach międzynarodowych jako rezerwowa na Mistrzostwach Strefy Pacyfiku 2002. W curling grała wówczas zaledwie od dwóch lat.

W 2004 została stałym zawodnikiem w zespole. Jako trzecia wystąpiła w mistrzostwach Pacyfiku a Chinki po raz pierwszy w historii zakwalifikowały się do mistrzostw świata. Na MŚ 2005 zagrywała kamienie jako druga, drużyna z Harbinu zajęła 7. miejsce. W sezonie 2005/2006 początkowo grała jako otwierająca by na Mistrzostwach Świata 2006 być trzecią. Chiny w swoim drugim występie w rozgrywkach tej rangi zajęły 5. miejsce.

W sezonie 2006/2007 Liu zagrywała dwa ostatnie kamienie, przy czym Wang na pozycji trzeciej odgrywała rolę skipa. W tej konfiguracji Chinki po raz pierwszy wygrały mistrzostwa strefy Pacyfiku, zdobyły brąz w Zimowych Igrzyskach Azjatyckich 2007. W MŚ 2007 zespół Wang z bilansem 5-6 uplasował się na 7. miejscu.

Począwszy od 2006 Chiny wygrywały rywalizację w strefie Pacyfiku. Podczas Mistrzostw Świata 2008 ekipa Wang pierwszy raz i to z pierwszego miejsca dotarła do fazy play-off i wygrała mecz przeciwko Kanadzie (Jennifer Jones). W finale spotkały się te same reprezentacje, Kanadyjki zrewanżowały się Azjatkom wynikiem 7:4.

W sezonie 2008/2009 Liu sięgnęła po złoty medal na Zimowej Uniwersjady 2009, która odbyła się w jej rodzinnym mieście. Miesiąc później Chinki w fazie zasadniczej MŚ 2009 pokonały Dunki (Angelina Jensen) 6:3 i awansowały do finału. Zmierzyły się tam z reprezentacją Szwecji (Anette Norberg), którą pokonały 8:6 i pierwszy raz w historii po tytuł mistrzyń świata sięgnęła drużyna spoza Europy, Kanady i Stanów Zjednoczonych.

Liu uczestniczyła w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010. Chiny z 3. miejsca w Round Robin zakwalifikowały się do półfinału, w którym przegrały 4:9 przeciwko obrończyniom tytułu mistrzowskiego, Szwedkom (Anette Norberg). Wygrały zaś brązowe medale pokonując wysoko – 12:6 drużynę szwajcarską (Mirjam Ott). W odbywających się po miesiącu MŚ 2010 ekipa Wang zajęła odległe 7. miejsce. Po roku zespół Wang zdobył brązowe medale pokonując w małym finale Danię (Lene Nielsen)[2].

Kolejne występy na mistrzostwach świata Liu kończyła na odległych miejscach, w 2012 było to 11. a w 2013 9. miejsce. Po wygraniu turnieju kwalifikacyjnego Chinki wystąpiły na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich. Nie zdołały tam powtórzyć wyników sprzed czterech lat, z czterema wygranymi spotkaniami sklasyfikowano je na 7. miejscu[3].

Wielki Szlem[edytuj | edytuj kod]


Turniej[4] 2006/2007 2007/2008 2008/2009 2009/2010 2010/2011 2012/2013 2013/2014
Autumn Gold x x x F W x F
Manitoba Lotteries A A A A x A x
Colonial Square A*  ?* A* QF* QF* A A
Masters A* A* x* A* A* A x
Players' Championships A A A A A A A
Legenda
= turniej nie odbył się
A = nie uczestniczyła
x = nie zakwalifikowała się do fazy finałowej
QF = ćwierćfinał
SF = półfinał
F = finał
W = zwycięstwo
* = turniej niezaliczany wówczas do cyklu Wielkiego Szlema

Nierozgrywane[edytuj | edytuj kod]

Turniej[5] 2006/2007 2007/2008 2008/2009 2009/2010 2010/2011
Wayden Transportation A A A
Sobeys Slam A QF A

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]