Wang Bingyu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Wang.
Wang Bingyu
Wang Bingyu
Wang na MŚ 2013
Państwo  Chiny
Data i miejsce urodzenia 7 lipca 1984,
Harbin
Wzrost 165 cm
Masa ciała 65 kg
Gra praworęczna
Klub Harbin Curling Club
Występy
ZIO 2 (2010, 2014)
Uniwersjada 1 (2009)
9 (2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013)
MŚ juniorów 1 (2005)
Mistrzostwa Azji i strefy Pacyfiku 10 (2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013)
Dorobek medalowy
Zimowe igrzyska olimpijskie
Brąz
Vancouver 2010
Zimowe uniwersjady
Złoto
Harbin 2009
Mistrzostwa świata
Srebro
Vernon 2008
Złoto
Gangneung 2009
Brąz
Esbjerg 2011
Zimowe igrzyska azjatyckie
Brąz
Changchun 2007
Mistrzostwa Azji i strefy Pacyfiku
Srebro
Chuncheon 2004
Srebro
Tajpej 2005
Złoto
Tokio 2006
Złoto
Pekin 2007
Złoto
Naseby 2008
Złoto
Karuizawa 2009
Srebro
Uiseong 2010
Złoto
Nankin 2011
Złoto
Naseby 2012
Srebro
Szanghaj 2013
Mistrzostwa strefy Pacyfiku juniorów
Złoto
Tokoro 2005
Złoto
Pekin 2006

Wang Bingyu (chiń. 王冰玉, hanyu pinyin: Wáng Bīngyù, ur. 7 lipca 1984 w Harbinie), chińska curlerka, skip drużyny narodowej, złota medalistka Mistrzostw Świata 2009, zawodniczka Harbin Curling Club. Jest absolwentką Instytutu Wychowania Fizycznego Harbin (Harbin Institute of Physical Education). Mierzy 165 cm, waży 65 kg[1].

Curling uprawia od 2001, wybrała tę dyscyplinę ponieważ nie miała warunków fizycznych do uprawiania hokeja na lodzie[2]. Jest zawodową curlerką. Jej pierwszymi międzynarodowymi zawodami były MŚ Juniorów Grupy B 2004, gdzie zajęła 5. miejsce. Następnie zdobyła srebrny medal na Mistrzostwach Strefy Pacyfiku 2004, w finale uległa Japonkom 8:9.

Rok później wystąpiła w Mistrzostwach Pacyfiku Juniorów zdobywając złoty medal, Chiny pokonały w finale z Japonię 7:1. W tym samym roku drużyna Wang grała na MŚ Juniorów i zajmowała tam odpowiednio 9. (bilans 3-6) i 7. (4-7) miejsce. Pod koniec roku obroniła srebrny medal na MSP ponownie przegrywając z Japonkami (10:5).

W 2006 zespół Wang obronił tytuł Mistrzów Strefy Pacyfiku Juniorek, jednak na MŚ wystąpiła drużyna Yue Sun. Podczas MŚ 2006 reprezentacja Chin została sklasyfikowana, z bilansem 6 wygranych, 5 przegranych, na 5. pozycji. Na MSP 2006 Wang zdobyła złoty medal pokonując w finale Koreę 8:3. Od tego turnieju Bingyu była skipem na pozycji trzeciej.

W 2007 Wang powróciła na pozycję czwartej, jej drużyna wygrała brązowe medale na Zimowych Igrzyskach Azjatyckich, w półfinale przegrała z Koreankami 5:9. W marcowych Chinki zajęły 7. miejsce (5-6). Zespół z Harbinu obronił tytuł mistrza Pacyfiku po siedmiu wygranych i jednej przegranej w Round Robin.

W 2008 Chiny pod przewodnictwem Wang, jako pierwszy kraj spoza Ameryki i Europy zdobył medal mistrzostw świata. Po rundzie grupowej drużyna chińska uplasowała się nie pierwszej pozycji, było to dużym zaskoczeniem. Wygrała górny mecz playoff z Kanadą 7:5. W finale Wang ponownie zmierzyła się z Kanadyjkami (Jennifer Jones). Mecz zakończył się wynikiem 4:7 na niekorzyść Chinek. Pod koniec roku Wang po raz trzeci z kolei wygrała MSP, w finale pokonała Koreę 9:4.

Rok 2009 Wang zalicza do jeszcze bardziej udanych. Podczas Uniwersjady 2009 w swoim rodzinnym mieście po Round Robin zajmowała drugą pozycję. W półfinale pokonała Rosję 11:2 i ostatecznie wygrała finał z Kanadyjkami 6:5. Na drużyna Wang była zaliczana do faworytek, przegrała tylko jeden, pierwszy mecz z Kanadą 11:5 i po fazie podstawowej zajmowała 1. miejsce. W playoff wygrała nad Dunkami (Angelina Jensen) 6:3 i w finale pokonała mistrzynie olimpijskie, Szwedki (Anette Norberg) 6:8. Tym samym została pierwszą mistrzynią świata ze strefy Pacyfiku.

Pod koniec tego samego roku po raz kolejny drużyna Wang okazała się bezkonkurencyjna i 4 raz z rzędu wygrała Mistrzostwa Strefy Pacyfiku. Jedyną niespodzianką była przegrana w pierwszym meczu półfinałowym z Nową Zelandią 6:5, następny mecz tych drużyna zakończył się już wynikiem 10:3. W finale Chiny pokonały Japonię 10:3[3].

Wang reprezentowała Chiny na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010, jej zespół z bilansem 6-3 awansował do fazy play-off. W półfinale Chinki zmierzyły się obrończyniami tytułu mistrzowskiego - Szwedkami (Anette Norberg), mecz ten przegrały wynikiem 9:4. W meczu o brązowy medal pokonały 12:6 Szwajcarki (Mirjam Ott)[4]. Po Igrzyskach zespół Wang bronił tytułu mistrzowskiego na MŚ 2010. Chinki niespodziewanie zaczęły od 3 porażek, ostatecznie wygrały 6 meczów na 11 i uplasowały się na 7. miejscu. Po roku zespół z Harbinu powrócił do dobrej formy, Chinki awansowały do fazy finałowej, przegrał tam jednak mecz 1-2 ze Szwedkami (Norberg) a później półfinał z Kanadą (Amber Holland), w rezultacie zdobyły brązowe medale po wygranej 10:9 nad Danią (Lene Nielsen)[5].

W kolejnych czempionatach Chinki grały znacznie słabiej, w 2012 wygrały trzy mecze i uplasowały się na 11. miejscu. W 2013 pokonały o jeden zespół więcej i występ zakończyły na 9. pozycji[6]. Wyniki te nie dały zawodniczkom z Hrabinu bezpośredniej kwalifikacji do Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2014, o miejsce w Soczi musiały rywalizować w turnieju kwalifikacyjnym. Chinki zakwalifikowały się na turniej olimpijski wygrywając zawody w Füssen. Jednakże w Soczi wygrały 4 mecze i zajęły 7. miejsce[7].

Drużyna[edytuj | edytuj kod]

MSPJ 2005

MSP 2006-2008

od 2008

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy