Lofofor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lofofory mszywioła

Lofofor – aparat czułkowy niektórych wtórnojamowych bezkręgowców morskich, złożony z podstawy i korony orzęsionych czułków otaczających otwór gębowy. Korona może mieć kształt taśmowaty, pierścieniowaty, podkowiasty lub spiralnie skręcony. Lofofor pełni funkcję organu filtrującego pokarm i oddechowego.

Obecność lofoforu miała być cechą diagnostyczną czułkowców (Tentaculata, sensu Lophophorata – lofoforowce). W dalszych badaniach wykazywano podobną cechę u innych bezkręgowców, obecnie jednak przyjmuje się, że jedynie u ramienionogów i kryzelnic jest to cecha homologiczna[1].

Przypisy

  1. Nielsen et al.. Cladistic analyses of the animal kingdom. „Biological Journal of the Linnean Society”. 57, s. 385–410, 1996 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Biologia. Multimedialna encyklopedia PWN Edycja 2.0. pwn.pl Sp. z o.o., 2008. ISBN 978-83-61492-24-5.
  2. Zoologia : bezkręgowce. T. 1. Red. nauk. Czesław Błaszak. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009. ISBN 978-83-01-16108-8.