Homologia (biologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy biologii. Zobacz też: inne znaczenia.
Kończyny przednie ssaków są narządami homologicznymi – wszystkie powstały z kończyn piersiowych gadokształtnych przodków

Terminem homologia (gr. homólogos – zgodny) w biologii określa się wspólne ewolucyjne pochodzenie struktur organizmów z różnych grup taksonomicznych, istotne podobieństwo organów lub ich części (nawet genów), a u zwierząt także podobieństwo sposobów zachowania się[1] (homologie behawioralne), wynikające z odziedziczenia po wspólnym przodku. Pojęcie homologii w biologii porównawczej wprowadził w połowie XIX wieku Richard Owen, a dla potrzeb biologii ewolucyjnej przedefiniował Karl Gegenbaur w roku 1870. Zasady homologii i analogii narządów stanowią podstawowe kryteria w anatomii porównawczej.

Cechę występującą u dwóch gatunków uznaje się za homologiczną jeżeli występowała u ich wspólnego przodka. Dwie cechy nazywamy homologicznymi jeśli odpowiadają różnym etapom tej samej serii przemian (morfoklina).

Przykładem struktur homologicznych są ręka człowieka i skrzydło ptaka.

Homologię należy odróżnić od analogii: struktury analogiczne pełnią taką samą funkcję, w związku z tym są często podobne, lecz niekoniecznie mają wspólne pochodzenie ewolucyjne. Ustalenie homologii następuje w wyniku analizy kladystycznej.

Przypisy

  1. W. Ullrich: Zoopsychologia. [„ Bibl. Problemów” t. 185]. Warszawa 1973

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Biologia. Multimedialna encyklopedia PWN Edycja 2.0. pwn.pl Sp. z o.o., 2008. ISBN 978-83-61492-24-5.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg