Lotniskowce typu Lexington

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lotniskowce typu Lexington
CV-2 Lexington and CV-3 Saratoga.jpg
USS "Lexington" (CV-2) i USS "Saratoga" (CV-3)
Opis typu
Kraj budowy  Stany Zjednoczone
Użytkownicy  US Navy
Stocznia Fore River Shipyard
New York Shipbuilding Corporation
Zbudowane okręty 2
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 36 000 ts
Długość 270,7 m
Szerokość 32,31 m
Zanurzenie 7,39 m
Napęd turboelektryczny, 184 000 shp
Prędkość 33,25 węzła
Zasięg 9500 Mm przy 15 w.

Lotniskowce typu Lexington – typ amerykańskich lotniskowców z okresu II wojny światowej, zbudowanych na bazie kadłubów krążowników liniowych typu Lexington w latach 20. Wprowadzono do służby 2 okręty tego typu: "Lexington" (CV-2) i "Saratoga" (CV-3). Były to pierwsze duże lotniskowce US Navy.


Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Okręty te były oryginalnie budowane jako krążowniki liniowe typu Lexington, jednakże z uwagi na fakt że Traktat Waszyngtoński z roku 1922 uniemożliwiał ich ukończenie, a jednocześnie zezwalał Stanom Zjednoczonym na przebudowę dwóch z nich na bardzo duże lotniskowce. Duży hangar o długości 134 metrów i szerokości ponad 20 metrów, został zbudowany na szczycie oryginalnego kadłuba od góry zaś zwieńczony był pełnowymiarowym pokładem startowym.

Okręty te miały napęd turboelektryczny: ich turbiny parowe napędzały generatory które wytwarzały prąd, a ten był następnie kierowany do silników elektrycznych, które napędzały śruby okrętów.