USS Enterprise (CVN-65)
| USS Enterprise (CVN-65) | |
,_bow_view_1983.jpg) Widok USS "Enterprise" od dziobu tuż po modernizacji, 4 lutego 1983 |
|
| Historia | |
| Stocznia | Newport News |
| Położenie stępki | 4 lutego 1958 |
| Wodowanie | 24 września 1960 |
 US Navy |
|
| Wejście do służby | 25 listopada 1961 |
| Wycofanie ze służby | 1 grudnia 2012 |
| Los okrętu | czeka poza służbą na decyzję o losach |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | standardowa: 75 000 t pełna:90 000 t |
| Długość | 342 m |
| Szerokość | 40,5 m |
| Zanurzenie | 11,9 m |
| Prędkość | 30 węzły |
| Załoga | załoga: 3000 personel lotniczy: 1800 |
| Napęd | |
| 8 reaktorów jądrowych typu A2W wytwarzające parę dla turbin parowych napędzających 4 śruby | |
| Uzbrojenie | |
| 3 wyrzutnie RIM-7 Sea Sparrow 3 x zestaw przeciwrakietowy Vulcan Phalanx 20 mm |
|
| Wyposażenie lotnicze | |
| 66 samolotów | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
USS Enterprise (CVN-65) – pierwszy amerykański lotniskowiec o napędzie atomowym. Ósma jednostka w historii US Navy nosząca imię USS "Enterprise".
Spis treści |
Historia [edytuj]
.jpg)
.jpg)
Stępkę położono 4 lutego 1958 roku w Newport News, Wirginia; okręt został wodowany 24 września 1960 a przyjęcie do służby nastąpiło 25 listopada 1961 roku. Po wejściu do służby "Enterpise" był poddany programowi intensywnych testów. W październiku 1962 wziął udział w blokadzie Kuby w związku z kryzysem kubańskim.
W 1964 działając w rejonie Morza Śródziemnego razem z krążownikami USS "Long Beach" i USS "Bainbridge" USS "Enterprise" utworzył grupę bojową składającą się wyłącznie z okrętów o napędzie atomowym.
2 grudnia 1965 wchodząc w skład 7 floty operującej w rejonie Pacyfiku jego samoloty pokładowe po raz pierwszy wzięły udział w walce atakując pozycje w Wietnamie zajmowane przez partyzantów z Vietcongu. 3 grudnia jego samoloty pokładowe w ciągu jednego dnia dokonały 165 ataków na pozycje nieprzyjaciela. 14 stycznia 1969 na pokładzie eksplodowała jedna z niekierowanych rakiet typu Zuni. W wyniku pożaru na pokładzie zginęło 27 osób.
Początkowo miał być jednym z sześciu lotniskowców o napędzie atomowym jednak ostatecznie z powodu wysokich kosztów budowy pozostał jedynym okrętem swojego typu. Doświadczenie zdobyte w jego budowie posłużyło do zaprojektowania głównego typu amerykańskich lotniskowców z napędem atomowym, okrętów typu Nimitz.
W latach 1990-1994 okręt przeszedł głęboki remont i wymianę paliwa jądrowego. Dzięki temu będzie mógł służyć do 2015.
- elektroniczny system informatyczny "NTDS" podłączony do anteny "OE-82"; radary nadzoru przestrzeni powietrznej okrętu "SPS-32" i "SPS-33" oraz radar nadzoru powierzchni wody "SPN-10" i "SPN-12"; dodatkowo zamontowano mu radar śledzenia celów powietrznych i rakiet "SPS-58" i system nawigacyjny "TACAN"
Stan obecny [edytuj]
Od 10 kwietnia 2008 okręt przechodził 16-miesięczny remont który zakończył się w sierpniu 2009[1]. Koszt wyniósł $453,3 mln. Remont odbywał się w należącej do Northrop Grumman stoczni Newport News[2].
Przyszłość okrętu [edytuj]
USS "Enterprise" został wycofany ze służby 1 grudnia 2012 roku w Naval Station Norfolk. Dalszy los okrętu nie jest teraz znany. Jedną z możliwości jest przerobienie okrętu na jednostkę muzealną ponieważ "Enterprise" jest pierwszym na świecie lotniskowcem z napędem atomowym. Inną możliwością jest przejście okrętu przez program recyklingu (ang Ship-Submarine recycling program). W takim wypadku "Enterprise" byłby pierwszym lotniskowcem z napędem atomowym, który zostałby rozebrany w ramach tego przewidzianego dla atomowych okrętów podwodnych programu. Podczas ceremonii wycofania okrętu ze służby ogłoszono decyzję o nazwaniu jego nazwą lotniskowca nowej klasy Gerald R. Ford CVN-80[3].
Przypisy
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Zdjęcie satelitarne okrętu USS Entreprise (CVN-65) w stoczni Newport News w Norfolk (Google)
- Zdjęcie satelitarne siostrzanego okrętu USS Entreprise -USS Harry S. Truman (CVN-75) w Norfolk (Google Earth)
- (pl) www.okretywojenne.za.pl
- (en) www.naval-technology.com
- strona o USS Enterprise na www.navysite.de
