Ludwig Philipp von Thurn und Taxis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ludwig Philipp Maria Friedrich Joseph Maximilian Antonius Ignatius Lamoral Prinz von Thurn und Taxis (ur. 2 lutego 1901 w Regensburgu; zm. 22 kwietnia 1933 na Zamku Niederaichbach, Bawaria) – książę, członek niemieckiej rodziny arystokratycznej Thurn und Taxis.[1]

Książę Ludwik Filip von Thurn und Taxis i jego żona Księżniczka Elżbieta
Herb Domu Książęcego Thurn und Taxis

Życie[edytuj | edytuj kod]

Ludwik Filip urodził się 2 lutego 1901 roku w Ratyzbonie, jako czwarte dziecko księcia Alberta von Thurn und Taxis (1867–1952) i Małgorzaty Klementyny Austriackiej (1870–1955), córki arcyksięcia Józefa Karola Ludwika Austriackiego (1833–1905) i księżniczki Klotyldy Marii Sachsen-Coburg-Saalfeld (1846–1927). Od rodziców głęboko związanych z Kościołem Katolickim otrzymał staranne i wszechstronne wychowanie. Książę Ludwik Filip studiował prawo na Uniwersytecie w Würzburgu (Bawarski Uniwersytet Juliusza Maksymiliana w Würzburgu[2]). Był też członkiem katolickiego stowarzyszenia studentów KDStV Cheruscia Würzburg (Cartellverband der katholischen deutschen Studentenverbindungen). Został odznaczony Orderem Parfaite Amitié, domowym orderem rodziny Thurn und Taxis.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Książę Ludwik Filip poślubił 14 listopada 1922 na zamku w Hohenburgu księżniczkę Elżbietę Marię Wilhelminę von Nassau-Weilburg (1901–1950) córkę Wilhelma i jego żony Marii Anny[3], z którą miał dwoje dzieci: syna Anzelma (1924–1944), który poległ na froncie wschodnim i córkę Inigę (1925–2008)[4], która poślubiła księcia Eberharda von Urach (1907–1969).

Książę Ludwik Filip von Thurn und Taxis zmarł 22 kwietnia 1933 roku na Zamku Niederaichbach, w wieku zaledwie 32 lat.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Nazwa Thurn i Taxis oraz jej "pocztowy" kontekst odgrywają znaczącą rolę w powieści 49 idzie pod młotek Thomasa Pynchona. Nazwa rodu Thurn und Taxis składa się z dwóch członów: wieża (w języku niemieckim Turm) w rodzinnym herbie stała się Thurn i borsuk (z języka włoskiego tasso, niem. Dachs) przekształcił się w Taxis. Stąd nazwa Thurn und Taxis.

Genealogia[edytuj | edytuj kod]

Wywód przodków Ludwig Philipp von Thurn und Taxis
Prapradziadkowie

Karl Alexander von Thurn und Taxis
(1770–1827)
∞ 1789
Therese zu Mecklenburg
(1773–1839)

Konrad Heinrich Ernst Friedrich von Dörnberg
(1769-1828))
∞ 1800
Wilhelmine Sophie von Glauburg
(1775-1835)

Pius Wittelsbach (książę w Bawarii)
(1786-1837)
∞ 1807
Anna Maria Wittelsbach
(1753-1824)

Król
Maksymilian I Józef Wittelsbach
(1756-1825)
∞ 1797
Karolina Fryderyka Badeńska
(1776-1841)

Cesarz
Leopold II Habsburg
(1747–1792)
∞ 1766
Maria Ludwika Burbon
(1745–1792)

Ludwik Wirtemberski
(1756–1817)
∞ 1797
Henrietta Nassau-Weilburg
(1780–1857)

Książę
Ferdynand von Sachsen-Coburg-Saalfeld
(1785–1851)
∞ 1815
Maria Antonina von Kohary
(1797–1862)

Król
Ludwik Filip I (1773–1850)
∞ 1809
Maria Amelia Burbon-Sycylijska
(1782–1866)

Pradziadkowie

Książę
Maximilian Karl von Thurn und Taxis (1802–1871)
∞ 1828
Wilhelmine von Dörnberg (1808–1835)

Książę
Maksymilian Bawarski (1808−1888)
∞ 1828
Ludwika Wilhelmina Wittelsbach (1808−1892)

Arcyksiążę
Józef Antoni Habsburg (1776–1847)
∞ 1819
Maria Dorota Wirtemberska (1797–1855)

Książę
August Sachsen-Coburg-Gotha (1818–1881)
∞ 1843
Klementyna Orleańska (1817–1907)

Dziadkowie

Książę Maximilian Anton von Thurn und Taxis (1831–1867)
∞ 1858
Helena Karolina Wittelsbach (1834–1890)

Joseph Karl Ludwig von Österreich (1833–1905)
∞ 1864
Clotilde von Sachsen-Coburg und Gotha (1846–1927)

Rodzice

Książę Albert von Thurn und Taxis (1867–1952)
∞ 1890
Małgorzata Klementyna Austriacka (1870–1955)

Ludwig Philipp von Thurn und Taxis (1901–1933)

Przypisy

  1. Martin Dallmeier, Martha Schad. Das Fürstliche Haus Thurn und Taxis, 300 Jahre Geschichte in Bildern , Verlag Friedrich Pustet, Regensburg 1996, s. 139.
  2. Niemcy. Ważniejsze szkoły wyższe (1993). Encyklopedia PWN. [dostęp 13.05.2012].
  3. Isabelle Bricard, Dynastie panujące Europy, Warszawa 2007, s. 201.
  4. Isabelle Bricard, op. cit., s. 202.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Martin Dallmeier, Martha Schad: Das Fürstliche Haus Thurn und Taxis, 300 Jahre Geschichte in Bildern, Verlag Friedrich Pustet, Regensburg 1996.
  • Isabelle Bricard: Dynastie panujące Europy, Warszawa 2007.