Ludwik II (wielki książę Hesji)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ludwik II
1777 Ludwig II.JPG
Wielki Książę Hesji i Renu
Okres panowania od 1830
do 1848
Poprzednik Ludwik I
Następca Ludwik III
Dane biograficzne
Dynastia heska
Urodziny 26 grudnia 1777
w Darmstadt
Śmierć 16 czerwca 1848
Darmstadt
Ojciec Ludwik I
Matka Luiza von Hessen-Darmstadt
Żona Wilhelmina Badeńska
Dzieci Ludwi, Karol, Elżbieta, Aleksander, Maria
Odznaczenia
Wielki Mistrz Orderu Złotego Lwa (Wielkie Księstwo Hesji) Wielki Mistrz Orderu Ludwika (Wielkie Księstwo Hesji)
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Ludwik II (ur. 26 grudnia 1777 w Darmstadt, zm. 16 czerwca 1848 tamże) – wielki książę Hesji od 1830.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Ludwik II był najstarszym synem wielkiego księcia Ludwika I i jego kuzynki Luizy von Hessen-Darmstadt. Ojciec Ludwika II urodził się jako Ludwik X, landgraf Hesji-Darmstadt. Dzięki staraniom Napoleona I, Ludwik X został w 1806 wielkim księciem Ludwikiem I. Przyszły Ludwik II studiował na Uniwersytecie w Lipsku. W 1804 w Karlsruhe poślubił Wilhelminę Badeńską, córkę Karola Ludwika Badeńskiego (1755-1801) i Amalii Fryderyki Hessen-Darmstadt (1754-1832).

Ludwik II od 1830 był członkiem pierwszej izby stanów Wielkiego Księstwa Hesji. Do chwili objęcia tronu pozostawał na uboczu. Mieszkał w swojej siedzibie w Darmstadt. Nie brał udziału w rządzeniu. Jego działalność polityczna ograniczała się wyłącznie do reprezentacji w izbie stanowej. Wkrótce po jego dojściu do władzy doszło do powstań w Górnej Hesji, które zostały stłumione przez brata Ludwika, Emila. Ludwik II przy ścisłej współpracy z premierem Karolem du Thil kontynuował reformy zapoczątkowane przez ojca[1]. Mimo współpracy najważniejsze cele gospodarcze nie zostały osiągnięte. Reorganizacja administracji przyniosła efekty. Stała się ona bardziej przejrzysta i prosta.

Wielki książę prowadził ugodową politykę wobec Kościoła Katolickiego, mimo iż oficjalnym wyznaniem w Hesji był luteranizm. Zezwolił na budowę szkoły katolickiej i uniwersytetu w Gießen. Powołał do życia szkoły publiczne, które przyczyniły się walnie do podniesienia jakości kształcenia. Zaaprobował powstanie nowego kodeksu karnego. Jedną ze znaczących inwestycji gospodarczych jego panowania było zbudowanie pierwszych heskich linii kolejowych.

Dzieci[edytuj | edytuj kod]

Istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że ojcem czworga ostatnich dzieci Wilhelminy, był jej wieloletni kochanek August von Senarclens de Grancy.

Przypisy

  1. Eckhart G. Franz: Ludwig II., Großherzog von Hessen und bei Rhein [w:] Neue Deutsche Biographie (NDB), Band 15, Duncker & Humblot, Berlin 1987, s. 397, ISBN 3-428-00196-6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Darmstadt inder Zeit de Barock und Rokoko, Magistrat der Stadt Darmstadt, 1980
  • Manfred Knodt, Regenten von Hessen-Darmstadt, Darmstadt 1989
  • Jochen Lengemann: MdL Hessen 1808–1996. Biographischer Index, Hrsg. im Auftrag des Hessischen Landtags, Elwert, Marburg 1996, s. 182, ISBN 3-7708-1071-6
Poprzednik
Ludwik I
Coat of arms of Hesse.svg Wielki książę Hesji
1830-1848
Coat of arms of Hesse.svg Następca
Ludwik III