Wilhelm VIII Heski
| Wilhelm VIII Heski |
|
| Landgraf Hesji-Kassel | |
| Okres panowania | od 1751 do 1760 |
| Poprzednik | Fryderyk I Heski |
| Następca | Fryderyk II Heski |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | heska |
| Urodzony | 1682 Kassel |
| Zmarł | 1760 Rinteln |
| Ojciec | Karol I Heski |
| Matka | Maria Anna Kurlandzka |
| Żona | Dorothea Wilhelmina von Sachsen-Zeitz |
| Dzieci | Karol Fryderyk II Heski Maria Amalia |
Wilhelm VIII Heski (Wilhelm VIII z Hesji-Kassel) (Kassel, 1682 — Rinteln, 1760) — władca (landgraf) niemieckiego państwa Hesja-Kassel w latach 1751-1760.
Wilhelm de facto sprawował władzę o wiele dłużej, gdyż już w latach 1730-1751 zastępował oficjalnie panującego landgrafa (w latach 1730-1751), swojego starszego brata Fryderyka I, który jako król Szwecji (od 1720 roku) musiał przebywać w Sztokholmie.
Ojcem Fryderyka I i Wilhelma VIII był panujący w latach 1670-1730 landgraf Karol I Heski.
Gdy w 1756 roku wybuchła wojna siedmioletnia Wilhelm poparł Prusy i Wielką Brytanię. Księstwo Hesji-Kassel stało się też polem bitwy i jej terytorium było kilkakrotnie okupowane przez Francję.
Jego jedyny syn i sukcesor Fryderyk został w roku 1749 katolikiem, co spowodowało antykatolickie zarządzenia w landgrafstwie (1754), by utrzymać kalwinizm jako dominujące wyznanie w państwie, a księstwo Hanau wydzielono dla syna Fryderyka, Wilhelma.
Podczas swych rządów Wilhelm rozpoczął (1753) budowę pałacu Wilhelmsthal i kolekcjonowanie obrazów m.in. prac Rembrandta i Rubensa. Był to zaczątek dzisiejszej wielkiej kolekcji malarskiej.
Wilhelm VIII poślubił w roku 1717 Dorotheę Wilhelminę (1691-1743), córkę Maurycego Wilhelma, księcia von Sachsen-Zeitz. Mieli troje dzieci:
- Karola (1718-1719),
- Fryderyka (1720-1785),
- Marię Amalię (1721-1744).
W 1723 został kawalerem Orderu Orła Białego[1].
Przypisy
- ↑ Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 151.
| Poprzednik Fryderyk I Heski |
landgraf Hesji-Kassel 1751-1760 |
Następca Fryderyk II Heski |