Lusterko wsteczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lusterko wsteczne

Lusterko wsteczne – element wyposażenia pojazdu ułatwiający kierowcy obserwację przestrzeni z tyłu i z boków pojazdu.

Uwarunkowania prawne[edytuj | edytuj kod]

Lusterko wsteczne fotochromatyczne

Zależnie od rodzaju i kategorii pojazdu oraz regulacji prawnych danego państwa lusterka wsteczne są wyposażeniem obowiązkowym lub opcjonalnym.

W Polsce odnośnie do pojazdów poruszających się po drogach publicznych aktualnie (maj 2011) reguluje to Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia - Dz. U. z 2003 r. Nr 32, poz. 262.

Rozporządzenie to mówi o lusterkach - zapewniających kierującemu niezbędną dla bezpieczeństwa ruchu widoczność do tyłu - i rozróżnia lusterka wewnętrzne oraz mocowane po lewej lub po obu stronach pojazdu lusterka zewnętrzne[1].

Rozwiązania techniczne[edytuj | edytuj kod]

Motocykl z dwoma lusterkami wstecznymi

Powierzchnia odbijająca lusterka bywa płaska lub wypukła (sferyczna). Lusterka sferyczne mają większe pole widzenia, jednak zmieniają perspektywę obrazu co może utrudniać ocenę odległości.[potrzebne źródło]


Ciekawostka[edytuj | edytuj kod]

Lusterko wsteczne w motorówce

Lusterko wsteczne po raz pierwszy w pojeździe samochodowym zastosował amerykański kierowca Ray Harroun podczas inauguracyjnego wyścigu Indianapolis 500 w 1911 roku[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]


Przypisy

  1. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia - Dz. U. z 2003 r. Nr 32, poz. 262
  2. kalendarium historii motoryzacji (pol.). [dostęp 2011-05-25].