Małamir

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Małamir
Chan Subigi
chan Bułgarii
Okres panowania od 831
do 836
Poprzednik Omurtag
Następca Presjan
Dane biograficzne
Dynastia Kruma
Urodziny I połowa IX wieku
Śmierć 836
Ojciec Omurtag

Małamir (bułg.: Маламир, zm. 836) – chan bułgarski w latach 831-836, najmłodszy syn Omurtaga.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Małamir został następcą ojca po jego śmierci, z pominięciem starszych braci: Nrawoty, odsuniętego od sukcesji, ze względu na jego prochrześcijańskie skłonności i Presjana. Małamir był pierwszym chanem bułgarskim o słowiańskim imieniu, co może świadczyć o postępach slawizacji społeczeństwa na szczytach władzy w 150 lat po podboju terytoriów Słowian przez Bułgarów[1]. Ze względu na małoletniość Małamira władzę w jego imieniu faktycznie sprawował kauchan Isbuł[2].

W okresie jego panowania głęboki kryzys wewnętrzny wywołany gwałtowną reakcją zaniepokojonych rozwijającym się chrześcijaństwem kapłanów pogańskich, wszedł w swą najostrzejszą fazę. Nową religię szerzyli głównie jeńcy greccy, znajdując szczególnie przychylne przyjęcie u ludności autochtonicznej, często potomków dawnych chrześcijan bizantyńskich. Nie tylko jednak skoro grecki jeniec nawrócił na chrześcijaństwo również brata Małamira Nrawotę-Zwoina. Ponieważ w tym czasie nastąpiło daleko idące wymieszanie słowiańskiego chłopstwa i warstw wyższych z ludnością miejscową, nowa wiara znajdowała równie łatwy przystęp do ludności słowiańskiej. Wobec słabnięcia elementu bułgarskiego i jego postępującej slawizacji zwiastowało to rychłe przesilenie i zmiany. Na razie jednak zaznaczyło się zaostrzeniem prześladowań. Ich ofiarą padł brat Małamira Nrawota[3].

Isbuł kontynuował politykę Omurtaga w zakresie budownictwa[2]. Z zachowanej inskrypcji wynika, że wzniósł akwedukt doprowadzający wodę do Pliski[4]. W 836 roku Bizantyńczycy naruszyli 30-letni traktat pokojowy zawarty przez Omurtaga i wtargnęli w granice Bułgarii. Zostali wyparci przez wojska dowodzone przez chana Małamira i kauchana Isbuła. Działania wojenne zostały przeniesione na tereny Cesarstwa do Tracji północnej i wschodniej. Po śmierci Małamira chanem formalnie został jego brat Presjan, niewykluczone jednak, że ze względu na wiek nowego władcy, faktyczna władza pozostała nadal w ręku kauchana Isbuła[2].

Rodzina[edytuj | edytuj kod]


Przypisy

  1. T. Wasilewski: Historia Bułgarii. s. 51 i 289.
  2. 2,0 2,1 2,2 W. Gjuzelew: Bułgaria. Zarys dziejów. s. 39.
  3. D. M. Lang: Bułgarzy. s. 56-57.
  4. Steven Runciman: A history of the First Bulgarian Empire. s. 85.
  5. T. Wasilewski: Historia Bułgarii. s. 289.
  6. Ch. Cawley: Medieval Lands.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Omurtag
Coat of arms of Kingdom of Bulgaria (1927-1946).png chan Bułgarii
831-836
Coat of arms of Kingdom of Bulgaria (1927-1946).png Następca
Presjan