Madriu-Perafita-Claror

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dolina Madriu-Perafita-Clarora
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Refuge perafita andorra.jpg
Kraj  Andora
Typ kulturowe
Spełniane kryterium V
Charakterystyka #1160
Regionb Europa i Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 2004
na 28. sesji
Dokonane zmiany 2006 (30. sesja) - rozszerzenie strefy ochrony
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
Położenie na mapie Andory
Mapa lokalizacyjna Andory
Dolina Madriu-Perafita-Claror
Dolina Madriu-Perafita-Claror
Ziemia 42°29′N 1°35′E/42,483333 1,583333Na mapach: 42°29′N 1°35′E/42,483333 1,583333

Madriu-Perafita-Clarordolina lodowcowa w wysokich partiach Pirenejów, położona w południowo-zachodniej części Andory, wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO (na podstawie kryterium V). Wpis nastąpił w roku 2004, zaś dwa lata później rozszerzono nieznacznie strefę podlegającą ochronie. Jest to jedyny wpisany na listę obiekt na terytorium Andory.

Dolina jest oddzielona górami od pozostałej części kraju – przez wieki można było dostać się do niej jedynie pieszo, nie było warunków dla transportu kołowego. Jej całkowita powierzchnia wynosi niespełna 42,5 km². Pierwsi stali mieszkańcy pojawili się w niej ok. 750 lat temu. Powstały dwie niewielkie osady liczące łącznie 12 domów zbudowanych z granitu. Na skalnych tarasach wokół osiedli istniały pola, na których uprawiano pszenicę i żyto. W średniowieczu w wyżej położonych częściach uprawiano także winorośl. Wytapiano żelazo. Latem wypasano również owce. Dopiero ok. 50 lat temu obie osady straciły swój całoroczny charakter – obecnie zamieszkane są jedynie w sezonie letnim.

Choć obecnie istnieją już techniczne możliwości wybudowania prowadzącej do doliny drogi przejezdnej dla samochodów, nie ma takich planów. Obecnie nieliczni mieszkańcy żyją głównie z turystyki i hodowli bydła.