Maksymus z Hiszpanii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maksymus z Hiszpanii
Imiona Maximus
Czas panowania 409-411 (Półwysep Iberyjski)
Data śmierci 422?
Moneta
Siliqua Maximus Spain.JPG
Lista cesarzy rzymskich

Maksymus, właściwie Maximus zwany też Maximus Tiranusrzymski uzurpator panujący między 409 a 411 rokiem na terenie półwyspu Iberyjskiego. Cesarzem ogłosił go generał Gerontiusz, który być może był z nim spokrewniony.

Stosunki między Gerontiuszem a Konstantynem III są bardzo zagadkowe. Gerontiusz był jego generałem, możliwe także że jednym z tych którzy proklamowali go cesarzem. Nie wiadomo dlaczego Gerontiusz w końcu obrócił się przeciwko swojemu suwerenowi. W 409 roku Konstantyn wysłał go wraz ze swoim synem, Konstansem, na czele armii do Hiszpanii, gdzie mieli stłumić bunt podniesiony przez krewnych cesarza Honoriusza. Po zwycięstwie Konstans powrócił z jeńcami do ojca a Gerontiusz został z większością sił w Hiszpanii. Wkrótce potem ogłosił Maksymusa nowym cesarzem Rzymu[1]. Część uczonych sugeruje że posunięcie to mogło być efektem strachu wodza przez odsunięciem go od armii przez Konstantyna[2]. Inni wskazują że być może liczył iż tym posunięciem zyska sobie przychylność Honoriusza. Tak się jednak nie stało i nie otrzymał on żadnej pomocy z Italii gdy wystąpił otwarcie przeciwko Konstantynowi III.

Maksymus wydaje się być tylko figurantem, choć wiadomo że bił monety z własnym wizerunkiem w mennicy w Barcino a z innych wykopalisk wiadomo że w czasie jego rządów zreperowano miejscowe mury. Po klęsce Gerontiusza w Hiszpanii i zwycięstwie prawowitego cesarza Honoriusza, Maksymus "zbiegł w głąb Hiszpanii razem z barbarzyńcami"[3].

Wśród uczonych pojawiają się głosy identyfikujące uzurpatora Maksymusa z lat 409-411 z Maksymusem, który między 419 a 421 rokiem wszczął rebelię na terenie Hiszpanii[2]. Według Marcellinusa Komesa po klęsce buntu Maksymus został przewieziony do Rzymu i ścięty w 422 roku.

Przypisy