Malchut

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Malchut (hebr. מלכות, królestwo) – dziesiąta i ostatnia sefira kabalistycznego Drzewia Życia oznaczająca materię, bądź obecność Boga w świecie materialnym (Szechina).

Kabała[edytuj | edytuj kod]

W kabalistycznym Drzewie Życia jest dziesiątą, najniższą i najbardziej oddaloną od źródła światła z sefirot. Z drugiej strony, jest uwieńczeniem emanacji i całego procesu stwarzania świata (odbija z powrotem do Keter światło emanujące w dół). Łączy ją szczególny związek z BinaSefer Jecira nazywają Bina Tronem, na którym zasiada Malchut. Dzieła średniowieczne (w tym Sefer ha-Bahir) odbierają jej pierwotny sakralny charakter i opisują ją jako sefirę upadłą, skażoną materią, a więc złą. Kabała luriańska natomiast umieszcza Malchut w centrum stworzenia i na powrót przywraca jej charakter Boskiego Oblicza.

Jest ona królestwem Cherubów, a jej strażnikiem jest Sandalfon.

Tarot[edytuj | edytuj kod]

W Tarocie odpowiednikiem Malchut są dziesiątki (Małe Arkana). Drogom między Biną a innymi sefirotami odpowiadają odpowiednio Wielkie Arkana: Sąd Ostateczny (Malchut – Hod), Świat (Malchut – Jesod), Księżyc (Malchut – Necach)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]