Mansur Bahrami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mansur Bahrami
Mansur Bahrami
Mansur Bahrami
Państwo  Iran
Miejsce zamieszkania Paryż
Data i miejsce urodzenia 26 kwietnia 1956
Arak
Wzrost 178 cm
Masa ciała 82 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 1974
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 192 (9 maja 1988)
Roland Garros 2R (1981)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 2
Najwyżej w rankingu 31 (6 lipca 1987)
Australian Open 2R (1977)
Roland Garros F (1989)
Wimbledon 2R (1988)
US Open 3R (1987)

Mansur Bahrami, pers. منصور بهرامی, Manṣūr Bahrāmī (ur. 26 kwietnia 1956 w Araku) – irański tenisista posiadający również obywatelstwo francuskie, reprezentant w Pucharze Davisa.

Karierę tenisową rozpoczął w roku 1974. Specjalizował się w grze podwójnej, wygrywając dwa turnieje ATP World Tour. Pierwsze zwycięstwo odniósł roku 1988 w Genewie partnerując Tomášowi Šmídowi, a drugi tytuł wywalczył rok później w Tuluzie, grając w parze z Érikiem Winogradskym. Ponadto grał w dziesięciu dalszych finałach rozgrywek ATP World Tour, które zakończyły się porażką Bahramiego, w tym wielkoszlemowy turniej im. Rolanda Garrosa z 1989 roku. Wspólnie z Winogradskym przegrali w meczu finałowym z Amerykanami Jimem Grabbem i Patrickiem McEnroem 4:6, 6:2, 4:6, 6:7.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu deblistów był na 31. miejscu w lipcu 1987 roku, z kolei w zestawieniu singlistów w maju 1988 roku był na 192. pozycji.

W latach 1974–1978 reprezentował Iran w Pucharze Davisa. Później, po piętnastu latach przerwy powrócił do zespołu w sezonie 1993 i grał do 1997 roku, rozgrywając łącznie 39 meczów (zarówno w singlu jak i deblu), a wygrywając 24 pojedynki.

Bahrami, wyróżniający się na korcie charakterystycznymi wąsami, znany jest z efektownej gry i po zakończeniu kariery stał się chętnie zapraszanym uczestnikiem rozmaitych meczów pokazowych, w których towarzyszył albo współczesnym gwiazdom, albo innym weteranom, np. Leconte'owi czy Noahowi. Poza technicznymi zagraniami prezentuje publiczności sztuczki żonglerskie i inicjuje humorystyczne sytuacje, np. prowadzi rozmowy, obniża siatkę serwującemu partnerowi albo niespodziewanie dołącza do pary przeciwnej. Od połowy lat 90. włączył się także aktywnie w rozgrywki seniorskie, w 1999 roku wygrał turniej cyklu ATP Champions Tour w Ad-Dausze, pokonując m.in. Leconte'a i Casha.

Wygrane turnieje ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca (2)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 1988 Szwajcaria Genewa Ceglana Czechosłowacja Tomáš Šmíd Argentyna Gustavo Luza
Argentyna Guillermo Pérez Roldán
6:4, 6:3
2. 1989 Francja Tuluza Twarda (hala) Francja Éric Winogradsky Stany Zjednoczone Todd Nelson
Bahamy Roger Smith
6:2, 7:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]