Manus (wyspa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Manus
Zdjęcie satelitarne
Zdjęcie satelitarne
Państwo  Papua-Nowa Gwinea
Akwen Morze Koralowe
Archipelag Wyspy Admiralicji
Powierzchnia 2100 km²
Populacja (2000)
 • liczba ludności
 • gęstość

43 000
15,71 os./km²
Położenie na mapie Papui-Nowej Gwinei
Mapa lokalizacyjna Papui-Nowej Gwinei
Manus
Manus
Ziemia 2°05′00″S 147°00′00″E/-2,083333 147,000000
Mapa wyspy
Mapa wyspy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Manus – największa z Wysp Admiralicji, stanowi część prowincji Manus państwa Papua-Nowa Gwinea. Jest piątą co do wielkości wyspą Papui-Nowej Gwinei: ma około 100 km długości i 30 km szerokości. Ogromną większość wyspy pokrywa gęsty wilgotny las równikowy.

Najwyższym wzniesieniem Manus jest góra Dremsel w środkowo-południowej części wyspy, która sięga 718 metrów n.p.m. Manus jest wyspą pochodzenia wulkanicznego i prawdopodobnie wypiętrzyła się z wód oceanu w okresie późnego Miocenu, 8–10 milionów lat temu. Podłożem gleby wyspy są zarówno skały wulkaniczne, jak i skały osadowe pochodzenia koralowego.

Według spisu powszechnego z roku 2000 Manus zamieszkuje około 43 000 osób. Na wyspie znajduje się też stolica prowincji, miasto Lorengau. Głównym lotniskiem prowincji jest Momote Airport na sąsiedniej wyspie Los Negros, połączonej z Manus mostem.

Wyspę Manus zamieszkuje endemiczny ślimak szmaragdowy, którego muszle są wykorzystywane przy produkcji biżuterii.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W roku 1942 Japończycy założyli na Manus bazę i lotnisko wojskowe. Instalacje te stały się celem ataku sił amerykańskich, co doprowadziło do walk o Wyspy Admiralicji w lutym i marcu roku 1944. Po zdobyciu wyspy w Zatoce Seeadlera założona została baza morska aliantów, która w okresie późniejszym była wykorzystywana przez okręty Brytyjskiej Floty Pacyfiku.

W latach 1950–1951 władze Australii prowadziły na wyspie ostatnie procesy przeciwko Japończykom oskarżanym o dokonanie zbrodni wojennych[1].

Głównym oskarżonym był Takuma Nishimura, który wcześniej stanął przed brytyjskim sądem wojskowym z oskarżenia o dokonanie masakry Chińczyków w Singapurze w roku 1942 i został skazany na dożywocie. W drodze do więzienia został zatrzymany w Hongkongu przez australijską żandarmerię wojskową. Dowody przedstawione sądowi na Manus wskazywały, że Nishimura kazał rozstrzeliwać rannych australijskich i hinduskich żołnierzy na moście Parit Sulong podczas walk na Malajach, po czym, dla zatarcia śladów, niszczyć ciała zabitych. Australijski sąd uznał go winnym zarzucanych mu zbrodni; Nishimura został powieszony 11 czerwca 1951 roku.

Przypisy

  1. Philip Piccigallo: The Japanese on Trial. Austin: 1979. ISBN 0-292-78033-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]