Mario Lanza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mario Lanza
Mario Lanza Otello.jpg
Mario Lanza (1956)
Imię i nazwisko Alfredo Arnold Cocozza
Data i miejsce urodzenia 31 stycznia 1921
Filadelfia, USA
Data i miejsce śmierci 7 października 1959
Rzym, Włochy
Typ głosu tenor
Zawód wokalista
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Mario Lanza, właśc. Alfredo Arnold Cocozza (ur. 31 stycznia 1921 w Filadelfii, zm. 7 października 1959 w Rzymie) – amerykański tenor i aktor pochodzenia włoskiego, który odnosił sukcesy w późnych latach 40. i 50. XX wieku. Jego liryczny tenor był porównywany z Enrico Caruso, którego Lanza grał w roku 1951 w filmie „The Great Caruso”. Lanza śpiewał zarówno arie operowe, jak i popularne melodie. Jego wysoce emocjonalny styl był różnie oceniany przez krytyków. Zmarł na zator płucny.

Kariera Operowa[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Filadelfii w stanie Pensylwania jako Alfredo Arnold Cocozza syn włoskich emigrantów. W wieku 16 lat zadebiutował w Operze w Filadelfii. Później zwrócił na niego uwagę sławny dyrygent Serge Koussevitzky. Młody Cocozza kształcił się w Berkshire Music Center Tanglewood w Massachusetts. Zadebiutował w roku 1942 w roli Fentona w operze Otto Nicolaiego „Wesołe Kumoszki z Windsoru” (wg dramatu Szekspira). Współpracował ze sławnymi dyrygentami Borisem Goldovskym i Leonardem Bernsteinem. Wtedy zmienił nazwisko na Mario Lanza, które było męską odmianą nazwiska jego matki. Jego karierę przerwała II wojna światowa, kiedy został powołany do armii USA. W czasie wojny występował w wojennych przedstawieniach On the Beam i Winged Victory. Wznowił swoją karierę śpiewaka w październiku 1945 w programie Radio CBS radio Great Moments in Music. W roku 1948 wystąpił w roli Pinkertona w operze Pucciniego Madame Butterfly na scenie Opery w Nowym Orleanie.

Kariera filmowa[edytuj | edytuj kod]

  • The Great Caruso (1951)
  • Serenade (1955)

W roku 1957 przeniósł się do Włoch, gdzie wystąpił w filmie Seven Hills of Rome. W roku 1958 dokonał nagrań w Operze w Rzymie i w La Scali w Mediolanie. W roku 1959 doznał ataku serca, w następstwie którego wystąpił zator płucny i zmarł w Rzymie 7 października 1959.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]