Massimo Stanzione

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Massimo Stanzione, Judyta z głową Holofernesa (1630-35)

Massimo Stanzione (ur. w 1585 w Orta di Atella, zm. ok. 1656 w Neapolu) – włoski malarz okresu baroku.

Zwany był neapolitańskim Guido Renim. Rywalizował z Riberą w malowaniu naturalistycznych scen religijnych w stylu Caravaggia. Wykonał freski w wielu kościołach w Neapolu (m.in. w Gesū Nuovo, San Martino, San Paolo Maggiore i w katedrze San Gennaro).

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Judyta z głową Holofernesa (1630-35) – Nowy Jork, Metropolitan Museum of Art,
  • Kazanie Jana Chrzciciela – Madryt, Prado,
  • Kleopatra – St. Petersburg, Ermitaż,
  • Madonna z Dzieciątkiem (1640-45) – Paryż, Luwr,
  • Pieta (1916-21) – Rzym, Galleria Nazionale d’Arte Antica,
  • Pieta – Neapol, San Martino,
  • Salome z głową Jana Chrzciciela – Manchester, City Galleries,
  • Ścięcie Jana Chrzciciela – Madryt, Prado,
  • Śmierć Kleopatry (ok. 1640) – St. Petersburg, Ermitaż,
  • Św. Agata w więzieniu – Neapol, Museo di Capodimonte.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]