Meraj Khalid

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Malik Meraj Khalid
‏ملک معراج خالد
Data i miejsce urodzenia 20 września 1916
Indie Brytyjskie Dera Chalal k. Lahaur, Indie Brytyjskie
Data i miejsce śmierci 13 czerwca 2003
Pakistan Lahaur, Pakistan
Pakistan 18. Premier Pakistanu
Przynależność polityczna Flagge der Pakistanischen Volkspartei.svg Pakistańska Partia Ludowa
Okres urzędowania od 5 listopada 1996
do 17 lutego 1997
Poprzednik Benazir Bhutto
Następca Nawaz Sharif

Malik Meraj Khalid (ur. 20 września 1916 r. w Dera Chahal k. Lahaur, zm. 13 czerwca 2003 r. w Lahaur) - polityk i prawnik pakistański, tymczasowy premier Pakistanu w okresie od 5 listopada 1996 r. do 17 lutego 1997 r.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Ukończył prawo na Islamia College w Lahaur. W 1948 r. rozpoczął praktykę prawniczą. W 1965 r. został wybrany do Zgromadzenia Prowincjonalnego Pakistanu Zachodniego. W 1968 r. wstąpił do Pakistańskiej Partii Ludowej i został przewodniczącym jej władz w Lahaur. W 1970 r. został wybrany do Zgromadzenia Narodowego Pakistanu. 2 maja 1972 r. został premierem prowincji Pendżab; pozostał nim do 12 listopada 1973 r.

Meraj Khalid był jednym z najbliższych współpracowników Zulfikara Ali Bhutto, prezydenta (1971-1973) i premiera Pakistanu (1973-1977). W grudniu 1971 r. został ministrem ds. wyżywienia, rolnictwa i obszarów słabo rozwiniętych. W listopadzie 1972 r. został mianowany szefem partii ds. parlamentarnych, a w 1975 r. otrzymał teki ministra ds. opieki społecznej, samorządu terytorialnego i rozwoju wsi. Po wyborach parlamentarnych w 1977 r. został wybrany przewodniczącym Zgromadzenia Narodowego; funkcję tę sprawował do zamachu stanu z 5 lipca 1977 r., dokonanego przez gen. Muhammada Zię ul-Haqa.

Po zamachu stanu nie zdecydował się na emigrację, w przeciwieństwie do pozostałych przywódców Pakistańskiej Partii Ludowej. Po egzekucji Zulfikara Ali Bhutto w kwietniu 1979 r. został powołany w skład Komitetu Centralnego Pakistańskiej Partii Ludowej; z funkcji tej zrezygnował w styczniu 1988 r. Po wyborach parlamentarnych w listopadzie tego samego roku został ponownie wybrany przewodniczącym Zgromadzenia Narodowego, którą to funkcję sprawował do wyborów w 1990 r. W wyborach w 1993 r. utracił mandat parlamentarny. Na pewien czas wycofał się polityki i sprawował funkcję rektora Międzynarodowego Uniwersytetu Islamskiego w Islamabadzie. Zdystansował się od liderów Pakistańskiej Partii Ludowej, których krytykował za korupcję i nepotyzm[1].

W listopadzie 1996 r. prezydent Pakistanu Farooq Leghari, korzystając z uprawnień nadanych mu przez ósmą poprawkę do konstytucji Pakistanu, zdymisjonował rząd Benazir Bhutto, zarzucając jej korupcję, niegospodarność, nepotyzm i współudział w zabójstwie Murtazy Bhutto. Jednocześnie mianował 80-letniego Meraj Khalida tymczasowym premierem do czasu wyborów, zarządzonych na dzień 3 lutego 1997 r., najprawdopodobniej w nadziei, iż nowy szef rządu będzie w stanie zapobiec powrotowi do władzy Pakistańskiej Partii Ludowej[2]. Meraj Khalid zapowiedział przeprowadzenie "wolnych, sprawiedliwych wyborów"[1]. 17 lutego 1997 r. nowym premierem został wybrany Nawaz Sharif.

Zmarł w szpitalu we wschodniej części Lahaur po tygodniu hospitalizacji z powodu zatoru w klatce piersiowej i wysokiej gorączki. Pozostawił żonę i adoptowanego syna[2].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Benazir Bhutto w tarapatach (pol.). Rzeczpospolita, 6 listopada 1996. [dostęp 29 czerwca 2010].
  2. 2,0 2,1 Meraj Khalid passes away (ang.). Dawn, 14 czerwca 2003. [dostęp 29 czerwca 2010].