Merapi
| Ten artykuł od 2010-11 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Gunung Merapi | |
Merapi, 2010. |
|
| Państwo | |
| Wysokość | 2914 m n.p.m. |
| Na mapach: | |
Gunung Merapi (ind. Góra Ognia) – czynny wulkan w środkowej części Jawy w Indonezji; zaliczany do stratowulkanów.
Współrzędne geograficzne ; Wysokość 2911 m n.p.m. Leży w bardzo gęsto zaludnionej okolicy, w pobliżu dużego miasta Yogyakarta. Wioski położone są do wysokości 1700 m n.p.m.
Szacuje się, że ten jeden z najbardziej aktywnych wulkanów w Indonezji wyemitował największą ilość materiału piroklastycznego ze wszystkich wulkanów na świecie. Dym wydobywający się z wulkanu widoczny jest przez około 300 dni w roku.
Pierwsza zanotowana erupcja miała miejsce w 1548 r. (istnieją dowody erupcji z ok. 7630 r. p.n.e.; prawdopodobnie również w 1006 r., kiedy to skutki wybuchu miały spowodować załamanie gospodarcze i upadek hinduistycznego Królestwa Mataram), a popioły wulkaniczne pokryły centralną część Jawy. Od 1548 r. zanotowano około 60 większych erupcji, mniejsze następują co 2-3 lata. Częste lawiny piroklastyczne pociągające za sobą dziesiątki ofiar śmiertelnych (na przykład w 1979 r. i w listopadzie 1994 r.). Gorące gazy z wielkiej erupcji 22 listopada 1994 r. zabiły 27 ludzi, głównie w miejscowości Muntilan, położonej na zachód od wulkanu. Ciągle stanowi duże zagrożenie, intensywnie monitorowany.
Wzmożona aktywność wulkanu w połowie maja 2006 roku zagroziła ponad 34 tys. ludzi, z których wielu zostało ewakuowanych w obawie przed skutkami spodziewanego w niedługim czasie kolejnego groźnego wybuchu.
Ostatnia erupcja rozpoczęła się w ostatnich dniach października 2010 roku. W przeciągu kilku dni śmierć poniosło ponad 100 osób a ponad 100 tys. zostało ewakuowanych. Z dnia na dzień erupcja stawała się silniejsza. W chwili obecnej wulkan ciągle wyrzuca z siebie popioły i materiał piroklastyczny na wysokość 7 km, które następnie opadają na obszarze ponad 150 km2 wokół wulkanu.
Prawdopodobnie aktywność tego wulkanu spowodowała obudzenie się innego wulkanu Indonezji Anak Krakatau (Dziecko Krakatau) czyli stożka który powstał po zapadnięciu się kaldery wulkanu Krakatau w wyniku erupcji z roku 1883 r. - najtragiczniejszej we współczesnych dziejach.
[edytuj] Linki zewnętrzne