Merapi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gunung Merapi
Merapi, 2010.
Merapi, 2010.
Państwo  Indonezja
Wysokość 2914 m n.p.m.
Położenie na mapie Indonezji
Mapa lokalizacyjna Indonezji
Gunung Merapi
Gunung Merapi
Ziemia 7°32′S 110°27′E/-7,533333 110,450000Na mapach: 7°32′S 110°27′E/-7,533333 110,450000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Gunung Merapi (ind. Góra Ognia) – czynny wulkan w środkowej części Jawy w Indonezji; zaliczany do stratowulkanów.

Wysokość 2911 m n.p.m. Leży w bardzo gęsto zaludnionej okolicy, w pobliżu dużego miasta Yogyakarta. Wioski położone są do wysokości 1700 m n.p.m.

Szacuje się, że ten jeden z najbardziej aktywnych wulkanów w Indonezji wyemitował największą ilość materiału piroklastycznego ze wszystkich wulkanów na świecie. Dym wydobywający się z wulkanu widoczny jest przez około 300 dni w roku.

Pierwsza zanotowana erupcja miała miejsce w 1548 r. (istnieją dowody erupcji z ok. 7630 r. p.n.e.), prawdopodobnie również w 1006 r., kiedy to skutki wybuchu miały spowodować załamanie gospodarcze i upadek hinduistycznego Królestwa Mataram), a popioły wulkaniczne pokryły centralną część Jawy. Od 1548 r. zanotowano około 60 większych erupcji, mniejsze następują co 2-3 lata. Częste lawiny piroklastyczne pociągające za sobą dziesiątki ofiar śmiertelnych (na przykład w 1979 r. i w listopadzie 1994 r.). Gorące gazy z wielkiej erupcji 22 listopada 1994 r. zabiły 27 ludzi, głównie w miejscowości Muntilan, położonej na zachód od wulkanu. Ciągle stanowi duże zagrożenie, intensywnie monitorowany.

Wzmożona aktywność wulkanu w połowie maja 2006 roku zagroziła ponad 34 tys. ludzi, z których wielu zostało ewakuowanych w obawie przed skutkami spodziewanego w niedługim czasie kolejnego groźnego wybuchu.

Ostatnia erupcja rozpoczęła się w ostatnich dniach października 2010 roku. W przeciągu kilku dni śmierć poniosło ponad 100 osób a ponad 100 tys. zostało ewakuowanych. Z dnia na dzień erupcja stawała się silniejsza. W chwili obecnej wulkan ciągle wyrzuca z siebie popioły i materiał piroklastyczny na wysokość 7 km, które następnie opadają na obszarze ponad 150 km² wokół wulkanu.

Prawdopodobnie aktywność tego wulkanu spowodowała obudzenie się innego wulkanu Indonezji Anak Krakatau (Dziecko Krakatau) czyli stożka który powstał po zapadnięciu się kaldery wulkanu Krakatau w wyniku erupcji z roku 1883 r. – najtragiczniejszej we współczesnych dziejach.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]