Miniatura (malarstwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy niewielkiego obrazu. Zobacz też: miniatura (iluminacja) – ilustracja w rękopisie.
Jacques Jean-Baptiste Augustin, Bachantka, 1799 (śr. 8 cm)
PEJZAŻ nr 1 (2013) – olej na płótnie – 1,9 x 1,15 cm – Robert Znajomski – Muzeum Miniaturowej Sztuki Profesjonalnej Henryk Jan Dominiak w Tychach

Miniatura (łac. minium) – małych rozmiarów obraz, zazwyczaj portret, wykonany na pergaminie, kości słoniowej, metalu czy porcelanie.

Miniatury portretowe rozkwitły w XVI-wiecznej Europie i były popularne zwłaszcza w okresie rokoka i klasycyzmu, w ciągu dwóch następnych stuleci. Wykorzystywano je często do prezentowania sobie oddalonych od siebie osób, szczególnie w celach matrymonialnych, co praktykowały głównie szlacheckie rody.

Pierwsi miniaturzyści używali akwarel, ale potem upowszechniły się miniatury malowane na kości słoniowej i szkliwie. W drugiej połowie XIX wieku rozpowszechnienie dagerotypii i innych technik fotograficznych spowodowało stopniowy zanik tej formy twórczości.