Mira Fuchrer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mira Fuchrer
Mira Fuchrer
Mira Fuchrer
Data i miejsce urodzenia 1920
Warszawa
Data i miejsce śmierci 8 maja 1943
Warszawa
Przebieg służby
Stanowiska Członek Żydowskiej Organizacji Bojowej
Główne wojny i bitwy Powstanie w getcie warszawskim
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Nazwiska Miry Fuchrer, Mordechaja Anielewicza oraz pozostałych żydowskich powstańców, którzy zginęli w bunkrze przy ul. Miłej 18, wyryte na obelisku u podnóża Kopca Anielewicza

Mira Fuchrer (ur. 1920 w Warszawie, zm. 8 maja 1943 tamże) – działaczka żydowskiego ruchu oporu w getcie warszawskim, członkini Żydowskiej Organizacji Bojowej, uczestniczka powstania w getcie warszawskim.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Mira Fuchrer urodziła się w Warszawie. Działała w żydowskiej organizacji młodzieżowej Haszomer Hacair, gdzie prawdopodobnie poznała Mordechaja Anielewicza. Mira i Mordechaj zostali parą. We wrześniu 1939 wraz z Anielewiczem wyjechała do Wilna. Do Warszawy powrócili w styczniu 1940. W listopadzie oboje znaleźli się w warszawskim getcie.

W getcie Mira pracowała wraz z koleżankami Tową Frenkel i Rachelą Zylberberg w niewielkim zakładzie krawieckim. W 1942 jeździła do innych gett jako łączniczka[1].

W czasie powstania walczyła w tzw. getcie centralnym. 8 maja 1943 znalazła się wraz z Mordechajem Anielewiczem i grupą ok. 120 powstańców w bunkrze przy ul. Miłej 18. Kiedy bunkier został odkryty i otoczony przez Niemców, bojowcy nie chcieli się poddać. Po wezwaniu Arie Wilnera większość popełniła samobójstwo[2].

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Nazwisko Miry Fuchrer widnieje na pamiątkowym obelisku ustawionym w 2006 u podnóża Kopca Anielewicza, razem z nazwiskami 50 innych powstańców, których tożsamość udało się ustalić.

Przypisy

  1. Anka Grupińska: Odczytanie Listy. Opowieści o powstańcach żydowskich. Warszawa: Wydawnictwo Literackie, 2003, s. 65. ISBN 83-08-03314-8.
  2. Barbara Engelking, Jacek Leociak: Getto warszawskie. Przewodnik po nieistniejącym mieście. Warszawa: Stowarzyszenie Centrum Badań nad Zagładą Żydów, 2013, s. 807. ISBN 978-83-63444-27-3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Anka Grupińska: Ciągle po kole. Rozmowy z żołnierzami getta warszawskiego. Warszawa: Wydawnictwo Twój Styl, 2000, s. 381. ISBN 83-7163-187-1.
  • Cywia Lubetkin: Zagłada i powstanie. Warszawa: Książka i Wiedza, 1999, s. 172. ISBN 83-05-13041-X.