Mleczaj jelonek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mleczaj jelonek
Mleczaj jelonek: zdjęcie
Systematyka
Domena jądrowce
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa pieczarniaki
Rząd gołąbkowce
Rodzina gołąbkowate
Rodzaj mleczaj
Gatunek mleczaj jelonek
Nazwa systematyczna
Lactarius fuliginosus (Fr.) Fr.
Epicr. syst. mycol. (Upsaliae): 348 (1838) [1836-1838]
Mapa zasięgu
Mleczaj jelonek: zasięg występowania na mapie
Zasięg występowania w Europie

Mleczaj jelonek (Lactarius fuliginosus (Fr.) Fr.) – gatunek grzybów z rodziny gołąbkowatych[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwę polską podała Alina Skirgiełło w 1998. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był też pod nazwami: rydz czarny, bedłka ostra, jelonek, rydz paskudny[2]. Niektóre synonimy łacińskie[3]:

  • Agaricus fuliginosus Fr. 1821
  • Galorrheus fuliginosus (Krapf) P. Kumm. 1871
  • Lactifluus fuliginosus (Fr.) Kuntze 1891

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kapelusz

Początkowo płaski – starszy – nieco wklęsły, ciemnobrązowy – młody – delikatnie aksamitny, matowy i suchy. Do 8 cm średnicy.

Blaszki
Żółtobrązowe, umiarkowanie gęste, przyrośnięte do trzonu lub zbiegające[4].
Trzon

Trochę jaśniejszy od kapelusza, na szczycie nie pomarszczony[4].

Miąższ

Biały; z obficie wydzielającym się białym, powoli czerwieniejącym i dosyć gorzkim mleczkiem[4].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Przeważnie w lasach liściastych i mieszanych, głównie pod bukami. W Polsce jest pospolity[4].

Gatunki podobne[edytuj | edytuj kod]

Mleczaj ciemny (Lactarius picinus) ma kapelusz jeszcze ciemniejszy,a stary trochę żeberkowany, mleczko białe i dosyć piekące; występuje w górskich lasach iglastych[4].

Przypisy

  1. Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-03-05].
  2. Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-04-15].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Edmund Garnweidner, Hertha Garnweidner, Alicja Borowska, Alina Skirgiełło: Grzyby : przewodnik do poznawania i oznaczania grzybów Europy Środkowej. Warszawa: MUZA SA, 2006, s. 164. ISBN 83-7319-976-4.