Mołożów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mołożów
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat hrubieszowski
Gmina Mircze
Strefa numeracyjna (+48) 84
Tablice rejestracyjne LHR
SIMC 0895221
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Mołożów
Mołożów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Mołożów
Mołożów
Ziemia 50°36′38″N 23°48′02″E/50,610556 23,800556

Mołożówwieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Mircze.

W czasie Powstania Styczniowego pod wsią rozegrała się, 19 maja 1863, bitwa zgrupowania powstańczego pod dowództwem Jana Żalplachty Zapałowicza z trzema kolumnami wojsk rosyjskich. W trakcie bitwy żołnierze rosyjscy (kozacy) dokonali w miejscowości zbrodnię na rannych powstańcach z oddziału, którzy umieszczeni byli w szpitalu powstańczym w folwarku Mołożów. Zamordowano wówczas także mieszkańców cywilnych tej wsi. Z rąk Rosjan zginęli:

  • Powstańcy:
    • Chmielewski – z Sambora.
    • Leszek Hubel – z Sambora.
    • Emeryk Linde – z oddziału Leszka Wiśniewskiego.
    • Dr Juwenal Niewiadomski – lat 25, doktor medycyny.
    • Władysław Semkowicz – lat 19, gimnazjalista z Sambora.
    • Teofil Turkawski – uczeń gimnazjum w Samborze.
    • Piotr Uszyński.
  • Mieszkańcy Mołożowa – cywilne ofiary mordu dokonanego przez żołnierzy rosyjskich:
    • Kołomiński – urlopowany podoficer gwardii rosyjskie, ekonom ze wsi Tuczapy.
    • Morawski – gorzelniany ze wsi Tuczapy.
    • Kwiatkowski – dzierżawca majątku w Mołożowie.
    • Karol Tuszyński – właściciel Tuczap, świadek mordów dokonywanych przez żołnierzy rosyjskich, w wyniku przeżyć zmarł „tchnięty apopleksją”

Dopiero w wolnej Polsce wszyscy polegli w bitwie zostali uhonorowani pomnikiem, który stanął w Mołożów-Kolonii[1].

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.

 Osobny artykuł: Zbrodnia w Mołożowie.

Zobacz też: Mołożów-Kolonia , Mołożew-Wieś

Przypisy

  1. Mariusz Patelski, Rozwadowscy w Powstaniu Styczniowym 1863 r. Na marginesie wyprawy Jana Żalplachty Zapałowicza na Tyszowce (13-20 V 1863 r.), w: Powstanie Styczniowe. Motywy-walka-dziedzictwo, pod red. A. Maziarza, Warszawa 2014, s. 87-103

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Z. Kolumna, Pamiątka dla rodzin polskich, cz. 2, Kraków 1868,
  • J. Białynia Chołodecki, Dąb-Dąbczańscy i Jan Żalplachta-Zapałowicz. Przyczynek do dziejów powstania styczniowego, Lwów [ok. 1911],