Model spiralny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
ModelSpiralny.svg

Model spiralny (tworzenie spiralne) – jeden z modeli procesów tworzenia oprogramowania.

Proces tworzenia ma postać spirali, której każda pętla reprezentuje jedną fazę procesu. Najbardziej wewnętrzna pętla przedstawia początkowe etapy projektowania, np. studium wykonalności, kolejna definicji wymagań systemowych, itd.

Model[edytuj | edytuj kod]

Każda pętla spirali podzielona jest na cztery sektory:

  • Ustalanie celów - Definiowanie konkretnych celów wymaganych w tej fazie przedsięwzięcia. Identyfikacja ograniczeń i zagrożeń. Ustalanie planów realizacji.
  • Rozpoznanie i redukcja zagrożeń - Przeprowadzenie szczegółowej analizy rozpoznanych zagrożeń, ich źródeł i sposobów zapobiegania. Podejmuje się odpowiednie kroki zapobiegawcze.
  • Tworzenie i zatwierdzanie - Tworzenia oprogramowania w oparciu o najbardziej odpowiedni model, wybrany na podstawie oceny zagrożeń.
  • Ocena i planowanie - Recenzja postępu prac i planowanie kolejnej fazy przedsięwzięcia bądź zakończenie projektu.

Cechy[edytuj | edytuj kod]

Widoczną cechą modelu spiralnego jest szczegółowe potraktowanie zagrożeń realizacji projektu. Dobrze rozpoznane zagrożenia i przedsięwzięte kroki im zapobiegania lub redukcji skutkują m.in. wysoką niezawodnością (dependability) powstającego oprogramowania, bądź pewnością, że projekt ma szanse dalszej realizacji.

W modelu spiralnym nie ma takich faz jak specyfikowanie albo projektowanie. Jeden cykl spirali może przebiegać w oparciu o model kaskadowy procesu tworzenia oprogramowania, w innym można użyć prototypowania lub przekształceń formalnych, w zależności od aktualnego etapu przedsięwzięcia / realizowanej części systemu (np. inny dla tworzenia interfejsu użytkownika, inny dla krytycznych funkcji bezpieczeństwa)

Każdy cykl wymaga formalnej decyzji o kontynuacji projektu.

Zalety[edytuj | edytuj kod]

  • Można wykorzystać gotowe projekty
  • Faza oceny w każdym cyklu pozwala uniknąć błędów lub wcześniej je wykryć
  • Cały czas istnieje możliwość rozwijania projektu
  • Częste kontrole jakości w kolejnych cyklach spirali
  • Nastawienie na wykrywanie błędów i działania kontrolne, a nie na zapobieganie
  • Orientacja na zarządzanie, czas i budżet.

Wady[edytuj | edytuj kod]

  • Model nie do końca dopracowany. Każdy projekt jest inny i powstaje w innych warunkach. Ciężko określić jakie warunki brać pod uwagę.
  • Tworzenia w oparciu o model spiralny wymaga doświadczenia w prowadzeniu tego typu projektów oraz często wiedzy ekonomicznej w zarządzaniu
  • Wysoki koszt usuwania błędów wykrytych w finalnych etapach projektu

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Model spiralny z racji ogólnego charakteru stosuje się przy dużych projektach.