Monaster Smolny
| Smolny Monaster Zmartwychwstania Pańskiego Воскресенский Смольный монастырь |
|
 Widok na sobór monasterski |
|
| Państwo |  Rosja |
| Miejscowość | Petersburg |
| Kościół | Rosyjski Kościół Prawosławny |
| Eparchia | eparchia petersburska i ładoska |
| Klauzura | nie |
| Typ monasteru | żeński |
| Liczba mniszek (1744) | 200 |
| Obiekty sakralne | |
| Sobór | Sobór Zmartwychwstania Pańskiego |
| Fundator | Elżbieta Romanowa |
| Styl | barok |
| Data zamknięcia | 1764 |
| Zabytek | 7810656000[1] |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Monaster Smolny (Smolny Monaster Zmartwychwstania Pańskiego) – nieczynny żeński klasztor prawosławny w Petersburgu, założony na polecenie carycy Elżbiety Romanowej, funkcjonujący w latach 1744–1764.
Historia [edytuj]
Monaster został usytuowany na placu, gdzie w okresie tworzenia przez Piotra I rosyjskiej floty wyrabiano smołę na potrzeby okrętów. Stąd pochodzi jego powszechnie używana potoczna nazwa[2]. Caryca Elżbieta Romanowa zleciła budowę klasztoru prawdopodobnie dlatego, że miała zamiar sama wycofać się do niego, gdy podeszły wiek uniemożliwi jej spełnianie obowiązków państwowych. Kompleks budynków klasztornych zaprojektował Bartolomeo Rastrelli[2]. W monasterze miało stale zamieszkiwać 200 mniszek, co sprawiło, że w 1764, po wprowadzeniu podziału klasztorów na klasy został on zakwalifikowany do najwyższej, pierwszej, przewidzianej dla największych liczebnie wspólnot. Jednak już cztery lata później klasztor został zlikwidowany (w 1764 pozostało w nim pięć mniszek[3]), zaś jego zabudowania przejął Instytut Szlachetnie Urodzonych Panien[4]. Według innego źródła klasztor formalnie istniał do 1822, gdy został zamknięty z braku sióstr[3].
Władysław Serczyk w następujący sposób opisuje sobór monasterski, który nazywa najpiękniejszym elementem całego kompleksu:
 |
Zaprojektowany przez Rastrellego sobór nie został ukończony za jego życia (architekt zmarł w 1771)[2]; prace nad wykończeniem wnętrza obiektu trwały jeszcze po zlikwidowaniu klasztoru, dla którego był wznoszony, do 1835[5].
Kontynuatorem tradycji Monasteru Smolnego jest powstały w 1849 Nowodziewiczy Monaster Zmartwychwstania Pańskiego[3].
Współcześnie (2011) sobór Monaster Smolnego jest użytkowany jako sala koncertowa. Budynki dawnego Instytutu Smolnego są w posiadaniu różnych instytucji[5].
Przypisy
- ↑ Strona rejestru
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Serczyk W.: Kultura rosyjska XVIII wieku. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1984, s. 172. ISBN 83-04-01396-7.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 ВОСКРЕСЕНСКИЙ НОВОДЕВИЧИЙ МОНАСТЫРЬ (ros.). www.encspb.ru. [dostęp 2011-11-18].
- ↑ Sojkin P.: Prawosławnyja russkija obitieli. Petersburg: 1910, s. 187. ISBN 83-04-01396-7.
- ↑ 5,0 5,1 Petersburg: Smolny Cathedral (ang.). www.saint-petersburg.com. [dostęp 2011-11-18].
