Most Rio-Antirio
Na mapach:
Most Rio-Antirio (nowogr.: Γεφυρα Ριου-Αντιρριου, Jefira Riu-Andirriu) im. Charilaosa Trikupisa – most wantowy (długość 2883 m, szerokość 27,2 m), w Grecji Zachodniej, nad Cieśniną Riońską, pomiędzy Zatoką Patraską po stronie zachodniej, a Zatoką Koryncką po stronie wschodniej, oddany do użytku 7 sierpnia 2004 (tuż przed inauguracją XXVIII Letnich Igrzysk Olimpijskich w Atenach). Całkowity koszt budowy mostu ok. 630 000 000 €. Znacznie przyspieszył podróż między kontynentem a Peloponezem. Na dwóch brzegach cieśniny położone są miejscowości o nazwach Rio oraz Atirio ("leżąca dokładnie naprzeciwko Rio"), od których most przyjął swą nazwę, podobnie jak położone obok dwa zabytkowe forty artyleryjskie – atrakcja turystyczna. Zwiedzający most zwykle kierują się też do odległego o 10 km i także uznawanego za dużą atrakcję turystyczną miasteczka i zespołu fortyfikacji Nafpaktos.
Spis treści |
[edytuj] Wyzwania techniczne
Sejsmolodzi i historycy wskazują na bardzo wysoką aktywność geofizyczną okolicy Rio[1]. Ponadto pylony mostu posadowiono na niestabilnym, skalnym rumowisku, o miąższości ok. 450 metrów, pod którym przebiega także uskok tektoniczny, oddzielający Peloponez od kontynentu. Konstrukcję zaprojektowano, jako odporną na wstrząsy tektoniczne o sile co najmniej 7 stopni w skali Richtera. W chwili otwarcia, był to najdłuższy na świecie most wantowy.
[edytuj] Eksploatacja mostu
Dziennie przejeżdża nim ok. 11 000 pojazdów.
Przejazd mostem jest płatny:
- samochodem osobowym 11,20 €
- motocyklem 1,80 €
- autokarem 26,20 – ,50 €
- samochodem ciężarowym 17,30 – 38,00 €
Gdy przeprawa auta osobowego, pobliskim promem, kosztuje 6,50 €[2].
[edytuj] Historyczność idei
Pomysłodawcą budowy mostu w tym miejscu był Charilaos Trikupis (ur. 11 lipca 1832 r. – zm. w kwietniu 1896 r.), liberalny polityk, w latach 1875-1895 siedmiokrotnie mianowany premierem rządu Grecji. Także inicjator budowy słynnej górskiej wąskotorówki w Wąwozie Wuraikos z Diakopto do Kalawrity, 40 km na wschód-południowy wschód od Rio.
[edytuj] Krytyka inwestycji
W okresie oddawania mostu do użytku, inwestowanie weń tak wysokiej kwoty spotkało się z krytyką. Wskazywano na szczupłą i przeciążoną sieć drogową od strony Patras oraz nieistniejącą jeszcze nowoczesną sieć drogową po drugiej stronie przeprawy. "The Economist" pisał o moście 1 "znikąd, aż na sam koniec nikąd". Polskie media milczeniem pominęły budowę i oddanie tego mostu do użytku. Choć w miesiąc później nie przeoczyły pożaru kabla elektrycznego na tym moście, wskutek uderzenia pioruna.
Dla Greków most od razu stał się przedmiotem narodowej dumy, stanowiąc fragment planowanej przez nich autostrady Ionia Odos, aktualnie już częściowo czynnej.
Przypisy
- ↑ wg relacji starożytnego geografa i historyka Strabona, w roku 373 pne, pobliskie miasto Eliki (Ελίκη), ówcześnie odległe od brzegu o 2,2 km, w wyniku gwałtownego wstrząsu sejsmicznego i następującego po nim tsunami, w całości pochłonięte zostało przez morze. Liczące 2 tysiące osób ekipy ratunkowe nie odnalazły nawet ciał ofiar. W 2005 roku ślady na dnie Zatoki Korynckiej faktycznie natrafiono na ruiny zatopionego miasta, na głębokości 25-45 metrów.Informacja angielskojęzyczna o wykopaliskach na tym terenie.
- ↑ cena z września 2010 r.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Strona internetowa mostu Rio – Antirio, gr.
- strona poświęcona zagadnieniom technicznym konstrukcji mostu, ang.
- przebieg nowej autostrady Ionia Odos w skład której wszedł most, na ministerialnej mapie prac budowlanych, aktualnie prowadzonych w sieci autostrad tzw. Grecji centralnej.
