Patras

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Patras
Πάτρα
Panorama Patras od strony morza
Panorama Patras od strony morza
Państwo  Grecja
Region Grecja Zachodnia
Nomos Achaja
Gmina Patras
Data założenia 14 p.n.e.
Burmistrz Andreas Karavolas
Powierzchnia 125,4 km²
Wysokość 0-10 m n.p.m.
Populacja (2001)
• liczba ludności
• gęstość

171 616
1368 os./km²
Nr kierunkowy 2610
Kod pocztowy 26x xx
Tablice rejestracyjne AX, AZ
Położenie na mapie Grecji
Mapa lokalizacyjna Grecji
Patras
Patras
Ziemia 38°15′N 21°44′E/38,250000 21,733333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikipodróże Informacje turystyczne w Wikipodróżach
Strona internetowa

Patras (nowogr.: Πάτρα = Patra, gr. staroż.: Πάτραι = Pátrai) – trzecie pod względem wielkości miasto Grecji (największe na Peloponezie), stolica nomosu Achaja (oraz demosu Patras) w Grecji Zachodniej. Położony nad Zatoką Patraską, drugi co do wielkości grecki port morski (po Pireusie). Połączenia promowe z Wyspami Jońskimi i Włochami (Ankoną, Brindisi, Bari, Triestem i Wenecją). Dworzec kolejowy przy centralnym Molo św. Mikołaja (nowogr.: Αγίου Νικολάου). "Araxos National Airport" (Krajowy Port Lotniczy "Araksos"), 33 km na zachód-południwy zachód, na przylądku Araksos).

Kultura, nauka i zabytki[edytuj | edytuj kod]

Monumentalna neobizantyjska bazylika archikatedralna św. Andrzeja. Uniwersytet Patraski (ponad 24 000 studentów na 22. wydziałach, kampus w dzielnicy Rion), Teatr Miejski Apollon (kopia mediolańskiej La Scali, proj. Ziller). Miasto słynie z barwnej ulicznej parady, uroczyście kończącej karnawał, oraz latem, z antycznych przedstawień teatralnych. Na górnym (starym) mieście dominuje średniowieczny zamek bizantyjski (z około VI wieku), natomiast w bliskim sąsiedztwie, z czasów starorzymskich zachował się odeon (160 p.n.e.), stadion i akwedukt. W mieście liczne pomniki, m.in. hiszpańskiego pisarza M. de Cervantesa, autora powieści Don Kichot i uczestnika bitwy pod Lepanto.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miasto (Colonia Aroe Augusta) założył w 14 p.n.e. cesarz rzymski Oktawian August, osiedlając weteranów i częściowo ludność grecką z Achai i Lokrydy Ozolskiej. W II wieku n.e. miasto było ośrodkiem produkcji tkanin lnianych. W VI wieku najpierw kataklizm trzęsienia ziemi, a później najazd Słowian i Awarów zadają miastu dotkliwe szkody. Na początku IX w. cesarz bizantyjski Nicefor I Genik nadaje Patrze tytuł metropolii, w 2. połowie tego wieku w mieście znajdowała się także mennica. Długie lata panowania Wenecjan i Turków przyczyniło się do wyniszczenia miasta i Peloponezu. W 2. połowie XIX w. Patras zasłynęło z destylarni koniaków.

Święty Andrzej[edytuj | edytuj kod]

W czasach Nerona, po Zesłaniu Ducha Świętego, przybył do Patras św. Andrzej (nowogr.: Αγίου Ανδρέα), aby szerzyć chrześcijaństwo. Nauczał w Poncie i Bitynii (zachodnia Turcja) oraz w Tracji (Bułgaria), Scytii (dolny bieg Dunaju) i Grecji, gdzie, tu, w Patras, w 65 lub 70 został aresztowany i skazany na ukrzyżowanie głową w dół, na krzyżu w kształcie litery "X" (X od Χριστός - Chrystus; stąd krzyż św. Andrzeja). Wyrok męczeńskiej i haniebnej śmierci, św. Andrzej przyjął z wielką radością, bowiem cieszył się niezmiernie, że umrze na krzyżu jak Jezus. Liturgia bizantyjska określa św. Andrzeja przydomkiem Protokleros[1] ("pierwszy powołany", gdyż obok św. Jana, pierwszy został przez Chrystusa wezwany na Apostoła). Achajów rozpiera duma, że ich pierwszym metropolitą był św. Andrzej. Po burzliwych dziejach, relikwie głowy apostoła oraz relikwie krzyża, na którym umarł św. Andrzej są przechowywane w prawosławnej bazylice archikatedralnej, ukończonej w 1974, według tradycji w miejscu kaźni świętego.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Patra synthesis.jpg


Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Św. Andrzej Apostoł - patron parafii. Parafia rzymsko-katolicka pod wezwaniem św. Andrzeja Apostoła w Poznaniu. [dostęp 2013-11-18].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bonarek J., Czekalski T., Sprawski S., Turlej S., Historia Grecji, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2005, ISBN 83-08-03816-6
  • Ellingham M., Dubin M., Jansz N., Fisher J., Grecja. Praktyczny przewodnik, Pascal, Bielsko-Biała 2000, ISBN 83-87696-97-8
  • Grecja kontynentalna. Przewodnik Wiedzy i Życia, pod red. M.Dubina, Wiedza i Życie, Warszawa 1999, ISBN 83-7184-905-2

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]