Musa al-Sadr
| Musa al-Sadr | |
 Musa al-Sadr i Gamal Abdel Naser |
|
| Data i miejsce urodzenia | 15 kwietnia 1928 Kom  |
| Data i miejsce śmierci | 31 sierpnia 1978 (zaginięcie) Trypolis  (?) |
| Przewodniczący Najwyższej Rady Szyickiej w Libanie | |
| Okres urzędowania | od 1969 do 1978 (formalnie 1987) |
| Poprzednik | brak |
| Następca | Mohammad Mahdi Szams ad-Din |
Imam Sajjid Musa al-Sadr (as-Sadr, al-Sader), arab.: السيد موسى الصدر, per.: مام موسى صدر - szyicki duchowny, teolog i polityk, syn ajatollaha Sadra ad-Dina as-Sadra.
Spis treści |
Życiorys[edytuj]
Młodość[edytuj]
Musa al-Sadr urodził się w 1928 r. w irańskim mieście Kom, w rodzinie poważanych teologów muzułmańskich, pochodzących z Libanu. Ukończył medresę w rodzinnym mieście oraz Uniwersytet Teherański. Następnie udał się do irackiego Nadżafu, gdzie spędził cztery lata, studiując teologię m.in. pod kierunkiem ajatollaha Mohsena al-Hakima.
Przywództwo libańskich szyitów[edytuj]
Na przełomie lat 50. i 60. imam al-Sadr zamieszkał na stałe w południowo-libańskim Tyrze, gdzie stał się liderem szyitów, dyskryminowanych zarówno przez chrześcijan, jak i sunnitów. W 1969 roku został pierwszym przewodniczącym Najwyższej Rady Szyickiej, powołanej jako organ reprezentujący interesy tej wspólnoty religijnej. W 1974 roku założył Ruch Wydziedziczonych (Harakat al-Mahrumin), organizację społeczno-polityczną walczącą o prawa mieszkańców południowego Libanu, której zbrojnym ramieniem był AMAL.
Zaginięcie[edytuj]
W sierpniu 1978 roku Musa al-Sadr w towarzystwie szejka Mohammeda Yakuba i dziennikarza Abbasa Badra ad-Dina udał się do Libii na zaproszenie Muammara Kaddafiego. Po wylocie z Bejrutu do libijskiego Trypolisu, zaginął wszelki ślad po delegacji na czele z imamem al-Sadrem. Pojawiły się różne, niepotwierdzone informacje, dotyczące jego zniknięcia. Podawano m.in., że udał się do Włoch lub został porwany przez służby specjalne szacha Iranu bądź zabity na rozkaz Kaddafiego. Libańczycy w nadziei na jego powrót nie obsadzili stanowiska przewodniczącego Najwyższej Rady Szyickiej aż do 1987 roku[1].
Przypisy
- ↑ Twelver or Imami Shias (ang.) [dostęp 2011-04-04]
