Nadrzewek długoskrzydły

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nadrzewek długoskrzydły
Meconema thalassinum[1]
(De Geer, 1773)
Samiec
Samiec
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Podgromada uskrzydlone
Rząd prostoskrzydłe
Rodzina pasikonikowate
Rodzaj Meconema
Gatunek nadrzewek długoskrzydły
Synonimy
  • Locusta thalassina De Geer, 1773
  • Locusta varium Fabricius, 1775
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Nadrzewek długoskrzydły (Meconema thalassinum) – niewielki, jasnozielony owad z rzędu prostoskrzydłych, pospolity w środkowej Europie. Długość ciała 10–17 mm. U samic długość pokładełka zbliżona jest do długości odwłoka. U samców brak aparatów strydulacyjnych. Wabią samice bębniąc tylnymi nogami o liście.

W Polsce występuje od lipca do października, głównie na krzewach i drzewach, w lasach liściastych i mieszanych, a także w parkach i ogrodach. Prowadzi nocny, nadrzewny tryb życia. Żywi się głównie owadami.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Meconema thalassinum w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ursula Stichmann-Marny, Erich Kretzschmar: Przewodnik : rośliny i zwierzęta. Warszawa: Multico, 2006. ISBN 83-7073-429-4.