Nagła śmierć łóżeczkowa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Zespół nagłej śmierci dziecka | |||
|
|||
Śmierć łóżeczkowa - Zespół Nagłego Zgonu Niemowląt (z ang. Sudden Infant Death Syndrome - SIDS) – nagła śmierć zdrowego niemowlęcia w czasie snu.
Naukowcy przypuszczają, iż przyczynami mogą być:
- niedobór serotoniny;
- bezdech, który występuje u każdego niemowlęcia i zazwyczaj nie jest niebezpieczny, jednak jeśli się przedłuża, rodzice powinni zareagować;
- wady serca dziecka;
- ucisk tętnicy kręgowej - podczas gdy dziecko śpi na brzuszku, gdy podnosi główkę może dojść do uciśnięcia tętnicy i odcięcia dopływu krwi do mózgu;
- genetyczne podłoże tego zespołu, o czym mogą świadczyć wcześniejsze przypadki SIDS w rodzinie;
- zakażenie bakteriami np. Escherichia coli.
Czynnikami ryzyka są:
- młody wiek matki – poniżej 19 lat;
- wcześniejsze kilkukrotne poronienia;
- układanie do snu na brzuchu lub na boku;
- wystąpienie SIDS u rodzeństwa;
- nadużywanie narkotyków, kawy lub papierosów przez matkę;
- bierne palenie[1]
- wcześniactwo;
- okres zimowy – czyli czas obniżonej temperatury i zwiększonej ilości infekcji bakteryjnych;
- niski status społeczno-materialny;
- miękka poduszka;
Przypisy
[edytuj] Źródła
- http://www.angelcare.pl/babymonitor/html/konferencja.html#ZMNIEJSZENIE,
- http://kobieta.gazeta.pl/edziecko/1,54938,1335622.html