Narodowe Muzeum Archeologiczne w Atenach
| Narodowe Muzeum Archeologiczne w Atenach | |
 |
|
| Państwo |  Grecja |
| Miejscowość | Ateny |
| Data założenia | 1829 |
| Zakres zbiorów | sztuka grecka od czasów prehistorycznych do późnego antyku |
| Wielkość zbiorów | ponad 20 tys. |
| Powierzchnia ekspozycji | ponad 8 tys. m² |
|
Położenie na mapie Aten
  Narodowe Muzeum Archeologiczne w Atenach
|
|
|
Położenie na mapie Grecji
 Narodowe Muzeum Archeologiczne w Atenach
|
|
 37°59′21″N 23°43′57″E / 37.989166666667, 23.7325Na mapach: 37°59′21″N 23°43′57″E / 37.989166666667, 23.7325 |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa muzeum | |
Narodowe Muzeum Archeologiczne w Atenach (gr. Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο) – muzeum w Atenach, gromadzące zabytki archeologiczne z obszaru Grecji od czasów prehistorycznych do późnego antyku. Jest największym muzeum w Grecji oraz jednym z ważniejszych na świecie.[1]
Historia [edytuj]
Pierwsze narodowe muzeum archeologiczne w Grecji zostało założone przez premiera Grecji Ioannisa Kapodistriasa na Eiginie w 1829. W kolejnych latach zbiory archeologiczne były przenoszone do różnych sal wystawowych aż do roku 1858, kiedy to został ogłoszony międzynarodowy konkurs na lokalizację i opracowanie koncepcji architektonicznej nowego muzeum[2].
Budowa obecnego muzeum rozpoczęła się w 1866 roku i została zakończona w 1889. Sfinansowano ją ze środków rządu greckiego, Greckiego Towarzystwa Archeologicznego i społeczeństwa Myken. Głównymi darczyńcami byli: Eleni Tositsa (przekazanie gruntów pod budowę muzeum) oraz Demetrios i Nikolaos Vernardakis z Petersburga, którzy wsparli budowę finansowo.
Początkowo muzeum nosiło nazwę Muzeum Centralne. Nazwa została zmieniona na obecną w 1881 roku przez premiera Grecji Charilaosa Trikoupisa. Podczas II wojny światowej muzeum zamknięto, zaś eksponaty umieszczono w opieczętowanych skrzyniach i zakopano w celu uniknięcia ich zniszczenia i grabieży. W 1945 zbiory ponownie udostępniono.
W południowym skrzydle mieści się muzeum epigrafii z najbogatszą na świecie kolekcją inskrypcji. Muzeum inskrypcji rozbudowano w latach 1953-1960 wg projektu Patroklosa Karantinosa[3].
Zbiory [edytuj]
Muzeum jest podzielone na działy:
- prehistoria (neolit, kultura cykladzka, kultura mykeńska)
- rzeźba (od epoki archaicznej VIII w. p.n.e. aż po hellenistyczną, III i II w p.n.e.)
- ceramika (od stylu geometrycznego IX w. p.n.e. do końca IV w. n.e.)
- odkrycia z Santorini
- metalurgia
- sztuka starożytnego Egiptu
- antyczny Bliski Wschód
Samodzielne mniejsze zbiory obejmują przedmioty z brązu, biżuterię oraz freski z wyspy Tira, które powstały pod silnym wpływem minojskim.
Przypisy
- ↑ Ministerstwo Kultury Grecji | Narodowe Muzeum Archeologiczne
- ↑ The National Archaeological Museum (2000) Euangelia Kypraiou Archaeological Receipts Fund Direction of Publications, Athens Greece
- ↑ http://www.cityofathens.gr/portal/site/AthensPortal/menuitem.d11c8c76b66cf1c27d4139c3500000a0/indexbb64.html
