Niala górska
| Niala górska | |
| Tragelaphus buxtoni[1] | |
| (Lydekker, 1910) | |
samiec i samica |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Rząd | parzystokopytne |
| Rodzina | krętorogie |
| Podrodzina | Bovinae |
| Rodzaj | Tragelaphus |
| Gatunek | niala górska |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
| Zasięg występowania | |
Niala górska (Tragelaphus buxtoni) – gatunek dużego ssaka parzystokopytnego z rodziny krętorogich, zaliczany do antylop, blisko spokrewniony z nialą grzywiastą i kudu (kudu wielkie i kudu małe).
Spis treści |
Występowanie i biotop [edytuj]
Obecny zasięg występowania gatunku jest ograniczony do niewielkich obszarów prowincji Arussi i Bale w Etiopii, na wysokościach 3000–4200 m n.p.m. na terenie Parku Narodowego Bale Mountains. Jego siedliskiem są formacje krzewiaste.
Charakterystyka ogólna [edytuj]
| Podstawowe dane | |
|---|---|
| Długość ciała | 190–260 cm |
| Wysokość w kłębie | 90–135 cm |
| Długość ogona | ? |
| Masa ciała | 150–300 kg |
| Dojrzałość płciowa | 18–24 miesięcy |
| Okres godowy | grudzień–styczeń |
| Ciąża | 8–9 miesięcy |
| Liczba młodych w miocie |
1 |
| Długość życia | 15–20 lat |
Wygląd [edytuj]
Niala górska jest niższa w kłębie od niali grzywiastej, ale dłuższa i cięższa. Samice osiągają 150–200 kg, a samce 180–300 kg masy ciała. Ubarwienie szare do szarobrązowego, spodem jaśniejsze, zależne od wieku osobnika – u młodszych dominuje kolor brązowy, u starszych szary.
Wyraźnie zaznaczony jest dymorfizm płciowy – samce są większe od samic, mają spiralnie zakręcone (1,5–2 obrotów) rogi, a ich ubarwienie jest ciemniejsze w porównaniu z samicami w tym samym wieku.
Tryb życia [edytuj]
Wędrują w stadach złożonych z kilku do kilkunastu osobników, zwykle samic z młodymi, czasem samców. Starsze samce wędrują samotnie. Niala górska jest gatunkiem roślinożernym. Żywi się ziołami, krzewami i trawami. Wykazują aktywność późnym popołudniem, nocą i wczesnym rankiem.
Rozród [edytuj]
Okres godowy przypada zwykle na grudzień-styczeń, ale może odbywać się w innych miesiącach. Po ponad 8-miesięcznej ciąży rodzi się jedno młode, które przez kilka tygodni przebywa ukryte w gęstwinach. Po dołączeniu do stada młode pozostaje pod opieką matki przez około dwa lata.
Podgatunki [edytuj]
Nie wyróżniono podgatunków Tragelaphus buxtoni.
Zagrożenia i ochrona [edytuj]
Głównym naturalnym wrogiem niali jest lampart. Mniejsze drapieżniki polują na młode niale, natomiast hiena cętkowana i lew rzadko wkraczają na obszary zajmowane przez nialę górską.
Gatunek nie jest objęty konwencją waszyngtońską CITES. W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii EN (endangered – zagrożony wyginięciem)[2]. Do głównych przyczyn zagrożenia zaliczono polowania i utratę siedlisk. Obecna dzika populacja liczy prawdopodobnie mniej niż 2500 osobników.
Przypisy
- ↑ Tragelaphus buxtoni w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ 2,0 2,1 Tragelaphus buxtoni. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
Bibliografia [edytuj]
- Brent Huffman, www.ultimateungulate.com: Tragelaphus buxtoni (ang.). [dostęp 15 września 2007].
- Aleman, M. 2003.: "Tragelaphus buxtoni" (On-line), Animal Diversity Web. (ang.). [dostęp 15 września 2007].