Novell

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Novell, Inc.
Novell, Inc.
Forma prawna Spółka akcyjna
Założyciel(e) Dennis Fairclough
Drew Major
Dale Neibaur
Kyle Powell
Data założenia 1979
Lokalizacja  Stany Zjednoczone
Siedziba Provo,Utah, Stany Zjednoczone
Prezes Ronald Hovsepian
Ważni pracownicy John Dragoon Vice prezes, Dana Russell Vice prezes
Branża oprogramowanie
Produkty Novell eDirectory

Novell Open Enterprise Server
SUSE Linux
openSUSE
Evolution
Novell NetWare
Novell GroupWise
Novell ZENworks
Novell Identity Manager
Novell iChain
Novell exteNd
Novell SecureLogin
Novell BorderManager

Zatrudnienie 3600 (grudzień 2009)
brak współrzędnych
Strona internetowa
kwatera główna Novell w Provo, Utah
Stara kwatera główna Novell w Waltham, Massachusetts
Novell / SuSE podczas Dnia Linuxa w 2004 roku

Novell, Inc. – amerykańska firma specjalizująca się w sieciowych systemach operacyjnych takich jak NetWare i SUSE Linux.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Firma została założona w 1979 roku w Provo w Utah jako Novell Data Systems. Zajmowała się produkcją sprzętu dla maszyn z systemem CP/M. Założycielami tej firmy byli Dennis Fairclough, Drew Major, Dale Neibaur i Kyle Powell (wszyscy z Eyring Research Institute). Współzałożycielami firmy byli George Canova, Darin Field i Jack Davis. Peter Musser (szef Safeguard Scientifics) udzielił wsparcia finansowego firmie. Firma początkowo nie przynosiła zysków, więc Davis i Canova opuścili ją.

Dennis Fairclough, Drew Major, Dale Neibaur i Kyle Powell byli pracownikami ERI i zajmowali się kontraktami dla rządu USA w Intelligent Systems Technology Project. W czasie swojej pracy wpisali się w rozwój ARPANET. Po tym jak cała czwórka opuściła szeregi ERI, zawiązali oni firmę Novell Data Systems. Na pomysł założenie własnej firmy wpadł Dennis Fairclough. Pierwszym produktem Novela był serwer oparty na procesorze Motorola 6800. Dzięki temu komputerowi można było łączyć ze sobą 6 komputerów w topologii gwiazdy. Serwer używał kart sieciowych NIC stworzonych przez IBM. Do połączenia z płytą główną komputera używały one interfejsu ISA. Komputery jakie produkowała firma na początku swojej działalności były słabe w porównaniu z produktami konkurencji. Novell napisał więc program umożliwiający pracę na więcej niż jednym komputerze naraz (idea podobna do klastra). ShareNet został przeportowany na platformę Intela, a nazwę zmieniono na NetWare. W styczniu 1983 roku nazwa firmy została skrócona do Novell. Raymond Noorda prejął kontrolę nad firmą. Później tego samego roku firma przedstawiła swój najbardziej znaczący produkt - wieloplatformowy sieciowy system operacyjny Novell NetWare. Pierwszą komercyjną wersją systemu NetWare była wersja 1.5.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa firmy Novell powstała dzięki żonie George'a Canovy, która błędnie myślała, że "Novell" oznacza "nowe" po francusku.

NetWare[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 1983 nazwa firmy została zmieniona na Novell Inc., a szefem firmy został Raymond Noorda. Także w 1983 roku firma rozpoczęła prace nad swoim najbardziej znaczącym produktem – sieciowym systemem operacyjnym Novell NetWare.

Novell oparł swój protokół sieciowy na Xerox Network Systems i stworzył własne standardy IDP i SPP, które nazwał Internetwork Packet Exchange (IPX) i Sequenced Packet Exchange (SPX).

NetWare używa Novell DOS (znanego niegdyś jako DR-DOS) jako systemu bootowania. Novell DOS jest podobny do IBM PC-DOS i MS-DOS. W latach 80. Novell agresywnie zdobywał rynek sprzedając drogie karty sieciowe po kosztach produkcji.

W 1989 roku Novell nabył firmę Excelan od Kanwala Rekhi. Firma ta wytwarzała inteligentne karty sieciowe.

W roku 1990 Novell posiadał pozycję monopolisty w dostawie sieciowych systemów operacyjnych.

Po NetWare[edytuj | edytuj kod]

Novell był także nierozsądnie rozszerzany, jego odbiorcami zostały, zamiast domowych użytkowników, duże korporacje. Zbyt małe nakłady finansowe na badania i rozwój, uczyniły ich kluczowy produkt nieprzejrzystym oraz trudnym do kontrolowania i administrowania. W 1993 spółka kupiła Unix System Laboratories (od AT&T), zyskując w ten sposób prawa do systemu operacyjnego Unix, co miało być ciosem dla Microsoft. W 1994 Novell nabył WordPerfect, a także Quattro Pro, produkt Borlanda. Nabytek ten nie był ostatnim: Novell w 1995 przydzielił część swoich interesów związanych z Uniksem korporacji Santa Cruz Operation (rozmiar tego majątku jest obecnie kością niezgody między firmami). W 1996 WordPerfect i Quattro Pro zostały sprzedane korporacji Corel. Digital Research także zostało sprzedane w 1996 firmie Caldera Systems.

Przez nową konkurencję wyniki Novella zaczęły spadać. Noorda, prezes Novella, dopiero w roku 1994 oraz około 1996 nakazał wdrożyć spóźniony plan pracy nad produktami z dostępem do Internetu. Firma przestała także pielęgnować swój opatentowany protokół sieciowy na rzecz native IP. Ruch ten znacznie przyspieszył kiedy w 1997 do firmy dołączył Eric Schmidt, czego rezultatem był NetWare 5 i powiązane usługi katalogowania. Z wciąż obniżającymi się źródłami dochodów kompania zaczęła zajmować się usługami sieciowymi i współdziałaniem wielu platform.

W lipcu 2001 Novell nabył kompanię doradczą Cambridge Technology Partners, aby zwiększyć ofertę usług. Novell poczuł, że zdolność do oferowania rozwiązań (połączenie oprogramowania i usług) jest kluczem do zaspokojenia potrzeb klientów. Decyzji tej sprzeciwiło się środowisko programistów firmy.

Linux[edytuj | edytuj kod]

W sierpniu 2003 Novell wykupił firmę Ximian zajmującą się tworzeniem aplikacji linuksowych m.in: (Evolution, Red Carpet i Mono). Przy okazji następnego wydania NetWare Novell planuje wykorzystać jądro Linuksa.

W listopadzie 2003 wykupił SuSE – producenta jednej z popularniejszych dystrybucji Linuksa. Novell kontynuuje rozwój SUSE jako openSUSE, które jest podstawą dla dystrybucji przeznaczonych dla firm. SUSE Linux 10.0 jest dostępny jako wersja Open Source only (OSS Edition) i jako produkt pudełkowany.

Latem 2003 Novell wydał "Novell Enterprise Linux Services", poszerzając jego dotychczasowe usługi NetWare do SUSE Linux Enterprise Server (SLES) wersja 8.

W lipcu 2004 Novell kupił firmę Salmon w celu rozszerzenia usług doradczych na Europę i Wielką Brytanię. W listopadzie 2004 Novell wydał Novell Linux Desktop 9 oparty na SUSE Linux Professional 9.1.

W marcu 2005 Novell wydał Open Enterprise Server, który oferował całą funkcjonalność z NetWare 6.5 na jądrze NetWare lub SUSE Linux Enterprise Server 9. We wrześniu 2005 Novell wydał ZENworks 7, które oferuje automatyczne, oparte na identyfikacji zarządzanie zasobami. W październiku 2005 Novell ogłosił wydanie Novell eDirectory 8.8.

Porozumienie z Microsoftem[edytuj | edytuj kod]

Na początku listopada 2006 roku firmy Microsoft Corp. i Novell Inc. zawarły porozumienie. Podstawą porozumienia miało być stworzenie rozwiązań dla wzajemnej współpracy produktów obu firm, rozwiązanie problemu istnienia konkurencyjnych otwartych formatów dokumentów, prace nad technologią wirtualizacji oraz wzajemne powstrzymanie się przed wykorzystywaniem posiadanych puli patentowych. Steve Ballmer z Microsoftu powiedział na temat porozumienia „To porozumienie naprawdę pomoże zbudować most nad przepaścią dzielącą wolne i komercyjne oprogramowanie.”

Microsoft przekazał firmie Novell 348 milionów dolarów za wymianę patentową i subskrypcje rozwiązanie SLES. Dodatkowo Microsoft zobowiązał się płacił około 46 milionów dolarów rocznie przez 5 lat za promowanie i sprzedaż rozwiązań SLES/Windows Server. Novell miał płacić 40 milionów przez ten sam czasu w tym samym celu. Jednym z efektów współpracy obu firm jest zaadoptowanie tłumacza OpenXML/ODF w pakiecie OpenOffice.org.

Przejęcie Novella przez Attachmate[edytuj | edytuj kod]

Novell był ofiarą plotek na temat rzekomej sprzedaży akcji firmy. 2 marca 2010 roku Elliott Associates właściciel 8,5% akcji spółki Novell zaoferował kupno całej firmy za 5,75$ za akcję płatne gotówką, oraz dodatkowe 1 miliard dolarów. 20 marca 2010 roku firma Novell odmówiła sprzedaży akcji, podając jako powód niedoceniane przez kontrahenta możliwości rozwoju firmy i jej wartości w przyszłości.

We wrześniu 2010 roku Novell uzgodnił warunki wycofania firmy z giełdy NASDAQ i włączenia jej do holdingu spółek Attachmate Group za cenę 2,2 miliardów dolarów. Plan firmy Attachmate zakładał podzielenie Novella na dwie części – jedną byłaby wtedy firma SUSE. Jako część przetargu 882 patenty należące do Novella miały być sprzedane firmie CPTN Holdings kierowanej przez Microsoft, Apple, EMC i Oracle. Według zapewnień Novella patenty dotyczą przede wszystkim rozwiązań korporacyjnych, zarządzania oprogramowaniem, plikami i bezpieczeństwem.

Dodatkowo nie miało być żadnych stosunków pomiędzy SUSE business i openSUSE po zakończeniu transakcji. 27 kwietnia 2011 roku Novell ogłosił, że połączenie z Attachmate zostało sfinalizowane. Attachmate zapłacił 6,10 dolarów za akcję. W tym samym czasie Novell sfinalizował sprzedaż patentów grupie CPTN Holdings LLC za kwotę 450 milionów dolarów płatnych gotówką. Obecnie firma Novell działą jako niezależny pion biznesowy w ramach holdingu razem ze spółkami Attachmate, NetIQ oraz SUSE. Departament Sprawiedliwości USA ogłosił że sprzedaż patentów firmie CPTN Holdings LLC przebiegła niezgodnie z prawem – złamano ustawę antymonopolową. Departament stwierdził, że proces sprzedaży patentów zagroził w znacznym stopniu rozwojowi wolnego oprogramowania w tym systemowi Linux. Wszystkie patenty firmy Novell są od tego czasu dostępne na licencji GNU General Public License. Zostały one zaadoptowane przez środowisko wolnego oprogramowania. Rozwój wszystkich produktów oferowanych przez Novella został utrzymany, jednak część rozwiązań, głównie z obszaru Security, Identity & Access Management, Intelligent Workload Management (w tym Platespin) oraz Business Services Management (Managed Objects) została przeniesiona do spółki NetIQ. Pod marką Novell rozwijane są takie popularne produkty jak GroupWise, Open Enterprise Server, Vibe czy linia ZENworks.

W kwietniu 2011 roku Attachmate ogłosił zwolnienia wśród pracowników Novella, łącznie z setkami pracowników z Provo Utah Valley.

Certyfikaty[edytuj | edytuj kod]

Novell jako jedna z pierwszych firm informatycznych zaoferowała certyfikaty (kursy i egzaminy) odnośnie swoich produktów, są to:

Przejęcia[edytuj | edytuj kod]

Firma Novell przejęła wiele innych firm. Są to kolejno:

Nazwa Firmy rok
Santa Clara Systems 1986
Cache Data Products 1986
Softcraft 1987
CXI 1988
Excelan 1989
Digital Research 1991
International Business Software 1992
Serius 1993
Unix System Laboratories 1993
WordPerfect & Quattro Pro (Borland) 1994
Netoria 1999
Novetrix 1999
JustOn 1999
PGSoft 2000
Novetrix 2001
Cambridge Technology Partners 2001
Callisto Software 2001
SilverStream Software 2002
Ximian 2003
SuSE 2003
Salmon 2004
Tally Systems 2005
Immunix 2005
e-Security 2006
RedMojo 2007
Senforce 2007
Platespin 2008
SiteScape 2008
Command Control and Compliance Auditor, (Fortefi) 2008
Managed Objects 2008

Produkty[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]