Novotel Poznań Centrum
| Novotel Poznań Centrum | |
 Novotel Poznań Centrum |
|
| Państwo |  Polska |
| Miejscowość | Poznań |
| Adres | pl. Andersa 1, 61-898 Poznań |
| Inwestor | Zarząd Inwestycji Hoteli "Orbis" |
| Wysokość całkowita | 68 m |
| Kondygnacje | 18 |
| Rozpoczęcie budowy | 29 marca 1974 |
| Ukończenie budowy | 24 maja 1978 |
| Pierwszy właściciel | Orbis |
| Obecny właściciel | Orbis |
|
Położenie na mapie Poznania
  Novotel Poznań Centrum
|
|
|
Położenie na mapie Polski
 Novotel Poznań Centrum
|
|
 52°24′06″N 16°55′27″E / 52.401666666667, 16.924166666667Na mapach: 52°24′06″N 16°55′27″E / 52.401666666667, 16.924166666667 |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa | |
Novotel Poznań Centrum – hotel położony przy pl. Andersa 1, dawniej Hotel Orbis Poznań, największy hotel w Poznaniu, pierwszy w Polsce budynek użyteczności publicznej wykonany w technologii wielkopłytowej[1].
Budowa [edytuj]
Koncepcja budowy hotelu przy ul. Marchlewskiego powstała w latach 60. XX wieku[2]. W planie szczegółowym zagospodarowania przestrzennego śródmieścia przewidziano hotel na 1000 miejsc hotelowych i 800 gastronomicznych oraz kino (900 miejsc) i operetkę (1000 miejsc)[2]. W przeciągu kilku lat z koncepcji wykreślone zostało kino. Jednocześnie, w 1972, rozpisano konkurs na opracowanie projektu koncepcyjnego hotelu i projektu architektoniczno-urbanistycznego[2]. Konkurs wygrał zespół: Jerzy Buszkiewicz, Jan Kopydłowski, Zenon Stępniowski[3]. Konkurs na koncepcję budowy operetki (1974) wygrał zespół: Zdzisław Jońca, Janusz Olszewski, Ryszard Trzaska[4].
29 marca 1974 rozpoczęto prace przygotowawcze; na uroczystość rozpoczęcia budowy przybyli przedstawiciele władz partyjnych i państwowych[4]. Głównym inwestorem był Zarząd Inwestycji Hoteli "Orbis", natomiast wykonawcą Poznańskie Przedsiębiorstwo Budowlane Nr 3; prace projektowe realizował Zakład Projektowania i Usług Inwestycyjnych "Inwestprojekt" Wojewódzkiej Spółdzielni Mieszkaniowej[2]. Głównym projektantem hotelu został Jerzy Liśniewicz, wraz z nim w zespole autorskim pracowali Jerzy Buszkiewicz, Janusz Lenartowicz i Józef Maciejewski[a][4].
3 marca 1975 rozpoczęły się podstawowe prace budowlane[5]. Budynek wysoki powstał w technologii wielkiej płyty winogradzkiej[6]. Montaż części mieszkalnej został rozpoczęty 30 czerwca 1976, a 1 maja 1977 na hotelu zawisła wiecha[7]. 24 maja 1978 został dokonany odbiór końcowy budynku[8]. Otwarcie nastąpiło 27 maja 1978, na uroczystości otwarcia udekorowano zasłużonych budowniczych hotelu[b][1].
Hotel rozpoczął działalność 5 czerwca 1978[8].
Budynek [edytuj]
W momencie powstania liczył 21 kondygnacji[9] z czego 16 zajmowały pokoje dla gości[10][9]. Posiadał 994 miejsca noclegowe i 1160 gastronomicznych[9]. Przed budynkiem wzniesiono również dwupoziomowy parking i plac dla pieszych oświetlany z dwóch 17 m wież oświetleniowych[11]. Budynek był podzielony funkcjonalnie:
- magazyny hotelowe w podziemiach, urządzenia techniczne oraz zespół pomieszczeń sauny, komunikacyjnie połączony windą z piętrami mieszkalnymi[10]
- w przyziemiu zespół recepcji hotelu, hall rekreacyjno-usługowy, lokal nocny, biuro obsługi cudzoziemców oraz rozładownia i magazyny gastronomiczne, warsztaty, urządzenia socjalne i stołówka pracownicza[10]
- na parterze część rekreacyjna dwupoziomowego hallu recepcyjnego, zespół sal wielofunkcyjnych z kuluarami, hall gastronomiczny, restauracja, kawiarnia, kuchnia centralna oraz pomieszczenia administracji hotelu[10]
- na antresoli klub hotelowy i administracja oraz balkony kawiarni i restauracji[10]
- na piętrze technicznym budynku wysokiego zbiorcze urządzenia instalacyjne dla części mieszkalnej[10]
- na szesnastu kondygnacjach części mieszkalnej pokoje dwuosobowe, apartamenty, centralny blok komunikacji pionowej i pomocnicze urządzenia komunikacji pionowej, aneksy kelnerskie z windą kelnerską[10]
- na poddaszu pomieszczenia techniczne, pomieszczenia regeneracji roślin, maszynownie wind pomocniczych i trzypoziomowa maszynownia dźwigów bloku centralnego[12]
- na dachu telewizyjna stacja przekaźnikowa[12]
Obecnie hotel posiada 480 klimatyzowanych pokoi jedno- i dwuosobowych[13], 15 apartamentów, pokoje dla osób niepełnosprawnych, piętra dla niepalących i piętro executive. Poza tym salę bankietowo-konferencyjną o powierzchni 824 m² na 800 gości[13] (można ją podzielić na cztery niezależne pomieszczenia), sale wielofunkcyjne z możliwością podziału na 5 samodzielnych części do 100 osób, klub hotelowy na 70 osób oraz salonik
Uwagi
- ↑ Liśniewicz pełnił funkcję głównego projektanta od 11 czerwca 1974 do 10 maja 1976; obowiązki po nim przejął Józef Maciejewski
- ↑ przyznano 17 Krzyży Oficerskich i Kawalerskich Orderu Odrodzenia Polski, 15 Złotych, 17 Srebrnych i 9 Brązowych Krzyży Zasługi oraz 256 Odznak Honorowych Miasta Poznania i "Za zasługi w rozwoju województwa poznańskiego", a także liczne odznaki resortowe i dyplomy
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Czesław Nawrocki: Budowa hotelu Orbis-Poznań (1974-1978) w: Kronika Miasta Poznania 3/1979 s. 38
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Czesław Nawrocki: Budowa hotelu Orbis-Poznań (1974-1978) w: Kronika Miasta Poznania 3/1979 s. 25
- ↑ Czesław Nawrocki: Budowa hotelu Orbis-Poznań (1974-1978) w: Kronika Miasta Poznania 3/1979 s. 26
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Czesław Nawrocki: Budowa hotelu Orbis-Poznań (1974-1978) w: Kronika Miasta Poznania 3/1979 s. 27
- ↑ Czesław Nawrocki: Budowa hotelu Orbis-Poznań (1974-1978) w: Kronika Miasta Poznania 3/1979 s. 33
- ↑ Czesław Nawrocki: Budowa hotelu Orbis-Poznań (1974-1978) w: Kronika Miasta Poznania 3/1979 s. 35
- ↑ Czesław Nawrocki: Budowa hotelu Orbis-Poznań (1974-1978) w: Kronika Miasta Poznania 3/1979 s. 36
- ↑ 8,0 8,1 Czesław Nawrocki: Budowa hotelu Orbis-Poznań (1974-1978) w: Kronika Miasta Poznania 3/1979 s. 37
- ↑ 9,0 9,1 9,2 Czesław Nawrocki: Budowa hotelu Orbis-Poznań (1974-1978) w: Kronika Miasta Poznania 3/1979 s. 34
- ↑ 10,0 10,1 10,2 10,3 10,4 10,5 10,6 Czesław Nawrocki: Budowa hotelu Orbis-Poznań (1974-1978) w: Kronika Miasta Poznania 3/1979 s. 28
- ↑ Czesław Nawrocki: Budowa hotelu Orbis-Poznań (1974-1978) w: Kronika Miasta Poznania 3/1979 s. 30
- ↑ 12,0 12,1 Czesław Nawrocki: Budowa hotelu Orbis-Poznań (1974-1978) w: Kronika Miasta Poznania 3/1979 s. 29
- ↑ 13,0 13,1 Opis na stronie www hotelu
