Nyírbátor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nyírbátor
Herb
Herb
Państwo  Węgry
Komitat Szabolcs-Szatmár-Bereg
Burmistrz Jánosné Balla
Powierzchnia 66,73 km²
Populacja (I 2011)
• liczba ludności
• gęstość

12 150
182,08 os./km²
Nr kierunkowy 42
Kod pocztowy 4300
Położenie na mapie Węgier
Mapa lokalizacyjna Węgier
Nyírbátor
Nyírbátor
Ziemia 47°50′N 22°08′E/47,833333 22,133333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikipodróże Informacje turystyczne w Wikipodróżach
Strona internetowa
Portal Portal Węgry

Nyírbátor - miasto powiatowe w komitacie Szabolcs-Szatmár-Bereg w północno-wschodnich Węgrzech.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Nyírbátor leży niemal w centrum wysoczyzny Nyírség. Przez miasto przebiega droga 471 z Debreczyna do przejścia granicznego Tiszabecs-Wyłok na granicy z Ukrainą. Lokalne drogi łączą Nyírbátor z Nyíregyháza, Baktalórántháza i przejściem granicznym Nyírábrány - Valea lui Mihai na granicy z Rumunią. Przez Nyírbátor biegnie również linia kolejowa z Debreczyna do Mátészalka, łącząca się z lokalną linią z Nyíregyháza.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza pisemna wzmianka o Nyírbátor pochodzi z roku 1279. W roku 1330 król Karol Robert podniósł miejscowość do rangi osady targowej. Miejscowość należała do rodu Gutkeled, następnie przeszła w ręce rodu Báthory, do którego należała do roku 1613. Pod panowaniem Báthorych, w XV i w XVI wieku, Nyírbátor rozkwitło jako ośrodek handlu i rzemiosła na szlakach handlowych z właściwych Węgier do Siedmiogrodu i na Ruś. W roku 1549 wysłannicy cesarza Ferdynanda I Hasbsurga zawarli w Nyírbátor z regentem Siedmiogrodu biskupem Jerzym Martinuzzim układ oddający Siedmiogród pod panowanie habsburskie. W XVIII wieku miasto podupadło, co skończyło się utratą praw miejskich podczas reformy administracyjnej w roku 1872. Prawa miejskie Nyírbátor odzyskało w 1973.

Zabytki i atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Z czasów świetności pozostały w Nyírbátor między innymi gotycki (1488-1511) zbór kalwiński z XVI-wieczną drewnianą renesansową dzwonnicą, rzymskokatolicki barokowy (1717) kościół minorytów oraz barokowy klasztor - dzisiejsze István Báthori Múzeum. Od 1967 w mieście odbywają się festiwale muzyczne, a od 1992 - festiwale teatrów ulicznych.

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]