Obiad
.jpg&filetimestamp=20070703194823)
Obiad (od: objadać się[1]) – główny i zarazem najobfitszy posiłek w ciągu dnia, spożywany w Polsce najczęściej między godziną 12 a 16.
Tradycyjnie składa się z dwóch dań - w Polsce zwykle z zupy oraz dania głównego[2]. W Polsce, w porównaniu z innymi częściami Europy, rozwinęła się bardzo bogata tradycja zup - wysoce zróżnicowanych pod względem regionu czy sezonu. Drugie danie w środowiskach wiejskich było przygotowywane głównie na bazie mąki i od XVII wieku - ziemniaków. Na talerzach bogatszych grup społecznych dominowały potrawy mięsne.
Obecnie tradycyjna forma dwudaniowa nie jest już tak rozpowszechniona i poza specjalnymi uroczystościami bądź dniami tygodnia, jak np. niedziela, często obiad składa się tylko z jednego dania - dania głównego (w tym wypadku zupa nie jest daniem głównym)[potrzebne źródło]. Zmienia się także godzina spożywania obiadu. Pora obiadowa przesuwa się w kierunku godzin wieczornych.
[edytuj] Zobacz też
- obiady środowe
- obiady czwartkowe
- Obiad drawski
- śniadanie
- kolacja
- lunch
- podwieczorek
- podkurek
- brunch
- drugie śniadanie
Przypisy
- ↑ "Etymologicznie należą tu również obiad (XVI w., L) 'południowe jedzenie' wyraz ogólnosłowiański, kontynuujący prsł. *obedh, por. też pochodne od niego: obiadać (XVIII w., L), obiedować, obiadować (też obiedwać, obiadwać) (XVI w)" [w:] Słownik etymologiczny języka polskiego, 2005
- ↑ "tradycyjny obiad kuchni polskiej, składający się z zupy pomidorowej z makaronem, kotleta schabowego, ziemniaków, mizerii z ogórków i kompotu." [w:] Etnografia polska. PAN. t. 48-49, 2004
