Odznaka za Rany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Czarna Odznaka za Rany, wersja z I wojny światowej

Odznaka za Rany (niem. das Verwundetenabzeichen) - niemiecka odznaka stworzona przez cesarza Wilhelma II w 1918 roku.

Wersje odznaki[edytuj | edytuj kod]

Odznakę przyznawano w trzech podstawowych wersjach:

Czarna Odznaka za Rany[edytuj | edytuj kod]

Odlewana z żeliwa lub mosiądzu. Czarną odznakę przyznawano w dwóch przypadkach:

  • żołnierz został zraniony 1 lub 2 razy podczas walki lub podczas ataku powietrznego
  • żołnierz podczas wykonywania rozkazów został ranny w wyniku odmrożenia

Srebrna Odznaka za Rany[edytuj | edytuj kod]

Odlewana z tombaku lub cynku i posrebrzana. Srebrną odznakę przyznawano w dwóch przypadkach:

  • żołnierz został zraniony 3 lub 4 razy podczas walki lub podczas ataku powietrznego
  • żołnierz podczas wykonywania rozkazów został ciężko ranny

Złota Odznaka za Rany[edytuj | edytuj kod]

Odlewana z tombaku lub cynku i pozłacana. Złotą odznakę przyznawano w trzech przypadkach:

  • żołnierz musi być zraniony co najmniej 5 razy podczas walki lub podczas ataku powietrznego
  • żołnierz podczas wykonywania rozkazów został bardzo ciężko ranny
  • żołnierz zmarł w czasie wykonywania rozkazów

Odznaka za Rany od 1918[edytuj | edytuj kod]

Wilhelm II stworzył odznakę 3 marca 1918 dla członków armii niemieckiej jako nagrodę za rany odniesione podczas I wojny światowej. Od 8 lipca 1918 odznaki mogły być również przyznawane członkom Armii kolonialnej.

Odznaka za Rany dla Marynarki Wojennej[edytuj | edytuj kod]

Dla członków Imperialnej Marynarki Wojennej, Wilhelm II 24 czerwca 1918 zmienił wygląd odznaki (zamiast hełmu pojawiła się kotwica). Odznaka była przyznawana tylko w przypadku gdy rany zostały odniesione w bitwie morskiej.

Odznaka za Rany podczas wojny domowej w Hiszpanii[edytuj | edytuj kod]

Odznaka za Rany dla niemieckich ochotników podczas wojny domowej w Hiszpanii została stworzona przez Hitlera 22 maja 1939. Łącznie wydano 182 czarne i srebrne Odznaki za Rany.

Odznaka za Rany od 1 września 1939[edytuj | edytuj kod]

Odznaka miała być noszona po lewej stronie klatki piersiowej (zwykle na kieszeni), poniżej medali wojennych.

Zarządzenie Hitlera z 1 czerwca 1940[edytuj | edytuj kod]

1 czerwca 1940 Hitler zarządził, że każdy odbiorca srebrnej lub złotej Odznaki za Rany automatycznie dostawał Krzyż Żelazny II klasy, jeżeli wcześniej nie został udekorowany tym krzyżem.

Odznaka za Rany 20 lipca 1944[edytuj | edytuj kod]

Odznaka za Rany 20 lipca 1944 została stworzona w sierpniu 1944 dla osób które ucierpiały w zamachu na Hitlera (zostały ranne lub zabite). Pod Hełmem napisane jest: "20 lipca 1944" i pod spodem jest podpis Adolfa Hitlera. 2 września 1944 na ceremonii odznakę przyznano 25 osobom (licząc Hitlera).

Odznaka po wojnie[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z rozporządzeniem z dnia 26 lipca 1957 odznaka mogła być noszona gdy usunie się swastykę (przed rozporządzeniem noszenie odznak było zabronione). Dodatkowo wprowadzono baretki; przedstawiające miniaturkę odznaki w formie okucia na czarnej wstążce.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons
  • Robin Lumsden: Medals and Decorations of Hitler's Germany. Airlife Publishing, 2001. ISBN 1-84037-178-1.
  • Odznaka za Rany. axishistory.com. [dostęp 27 marca 2010 r.].