Okręty podwodne typu Agosta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Okręty podwodne typu Agosta
Submarine (S 73)-Mistral.jpg
Kraj budowy Francja
Projekt Jean Touffait
Stocznia Arsenal de Cherbourg
Anciens Chantiers Dubigeon
Sociedad Española de Construcion Naval
Zbudowane 10
Wodowanie:
• pierwsza jednostka
• ostatnia jednostka

19 października 1974
30 listopada 1984
Użytkownicy  Marine nationale,  Pakistan Navy,  Armada Española
Sensory Thomson CSF DRUA 33 Radar
Thomson Sintra DSUV 22
DUUA 2D Sonar
DUUA 1D Sonar
DUUX 2 Sonar
DSUV 62A antena holowana
Wyrzutnie torpedowe:
• dziobowe

4 x 533 mm
Uzbrojenie 20 torped ECAN F17, SM39 Exocet (Pakistan: Sub Harpoon)
Prędkość:
• na powierzchni
• w zanurzeniu

12 węzłów
17,5 węzła
Zanurzenie testowe 300-350 metrów
Wyporność:
• na powierzchni 1.524 ton
• w zanurzeniu 1.788 ton, 2,083 ton (Pakistan)
Długość 67 m (Francja, Hiszpania)
76 m (Pakistan)
Szerokość 6 metrów
Napęd 2 silniki Diesla SEMT-Pielstick, 1 silnik elektryczny, 1 wał napędowy (3600 KM).
Załoga 54 oficerów i marynarzy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Okręty podwodne typu Agostaokręty podwodne konstrukcji francuskiej, zaprojektowane przez Jeana Touffaita jako oceaniczne okręty wyspecjalizowane w zwalczaniu okrętów podwodnych (SSK). Cztery okręty tego typu podjęły służbę we francuskiej marynarce wojennej, jednakże jednostki typu Agosta odniosły również sukces eksportowy. Ich nabywcami zostały bowiem także Hiszpania oraz Pakistan. Jednostki dla francuskiej Marine nationale zostały zwodowane w latach 1974-1976 w stoczni Arsenal de Cherbourg, dwa okręty dla Pakistanu zwodowano w latach 1977-1978 w Anciens Chantiers Dubigeon w Nant oraz cztery jednostki dla Hiszpanii w Sociedad Española de Construcion Naval w latach 1981-1984. Z uwagi na nałożone przez ONZ embargo na dostawy broni do Republiki Południowej Afryki, dwie zamówione przez ten kraj jednostki nie zostały dostarczone do RPA, i zostały w konsekwencji zakupione przez Pakistan. Jednostki francuskie zostały wyprowadzone ze służby operacyjnej w latach 1997-2001, pozostają jednak w rezerwie. "Ouessant" został w 2003 roku reaktywowany jako okręt szkoleniowy dla Królewskiej Marynarki Wojennej Malezji w celu szkolenia załóg dla zamówionych okrętów typu Scorpène. Okręty pakistańskie w latach 1984-1985 zostały zmodyfikowane w celu umożliwienia odpalania pocisków przeciwokrętowych Sub Harpoon i do dziś pozostają w służbie. Jednostki hiszpańskie zostały zmodernizowane w zakresie układu kontroli ognia i wyposażenia sonarowego, także pełniąc do dziś służbę.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). ABC-CLIO, marzec 2007, s. 320. ISBN 1-8510-9563-2.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]