Okseft

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Okseft – dawna miara objętości cieczy, często stosowana w winiarstwie i piwowarstwie; inaczej "wielka beczka". Okseft pruski równy był 206 litrom, miara ta w innych krajach, zależnie od czasu równa bywała od około 200 do ponad 600 litrów.

Zależnie od rodzaju mierzonej cieczy (piwo, wino), a nawet od gatunku wina, liczyła najczęściej od około 210 do 250 litrów; np. w krajach anglosaskich, według norm z roku 1897, okseft wina madera to 46 galonów (209,1 litrów), ale sherry - 54 galony (245,5 litrów).

Również tytoń pakowany był w drewniane beczki. Standardowy okseft tytoniu to beczka wysokości 48 cali i średnicy przy pokrywie 30 cali (tzn. 1,22 m wysokości, Ø 0,76 m); w takiej beczce mieściło się 1000 funtów tytoniu.

Nazwa wywodzona z niem. Oxhoft, a ta z ang. hogshead, oznaczającego "głowę świni" (hog - świnia, head - głowa), albo z holenderskiego Oxhoofd ("wołowy łeb").

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]