Ole Nydahl
Z Wikipedii
Ole Nydahl (ur. 19 marca 1941 na północ od Kopenhagi, Dania) jest jednym z pierwszych ludzi Zachodu wykwalifikowanym jako lama i nauczyciel medytacji w szkole karma kagyu, jednej z czterech głównych szkół buddyzmu tybetańskiego [1]. W znacznym stopniu przyczynił się do przeniesienia buddyzmu na Zachód.
Spis treści |
[edytuj] Biografia
W 1961 po odbyciu skróconej służby wojskowej rozpoczął studia filozoficzne na uniwersytecie w Kopenhadze. Tematem jego nieukończonej pracy doktorskiej był Aldous Huxley i przynosząca szczęście wizja. W 1966 związał się ze swoją przyszłą żoną Hannah. Studiował również literaturę angielską i niemiecką w Tybindze i Monachium. W trakcie studiów uprawiał boks i obracał się w kręgach kopenhaskich hippisów, zażywając duże ilości substancji psychoaktywnych (głównie haszyszu i LSD). Później dorabiał za pomocą korepetycji z angielskiego oraz przemytu narkotyków z Afryki Północnej oraz Bliskiego i Dalekiego Wschodu (m.in. Indonezji). W 1968 poślubił Hannah i wybrał się wraz z nią w podróż poślubną do Nepalu. Tam oboje zetknęli się po raz pierwszy z buddyzmem tybetańskim.
[edytuj] Praktyka buddyjska
Spotkanie buddyjskich nauk i mistrzów było wielkim przełomem w życiu Olego i Hannah. Ich pierwszym buddyjskim nauczycielem był wielki mistrz szkoły drukpa - Lopon Tseczu Rinpocze. W trakcie drugiej wyprawy do Nepalu, w grudniu 1969 Ole i Hannah zostali jednymi z pierwszych zachodnich uczniów XVI Karmapy Rangdziung Rigpe Dordże, mistrza medytacji i głowy szkoły karma kagyu. Przez następne trzy lata pobierali nauki m.in. u Kalu Rinpocze, XIV Szamarpy Mipama Cieki Lodro, Lopona Tseczu Rinpocze, Dziamgona Kongtrula Rinpocze i Situ Rinpocze. W 1970 wraz z Hannah zarzucił zażywanie narkotyków. W 1972 Karmapa poprosił ich, jako pierwszych ludzi z Zachodu, żeby oboje powrócili do Europy i założyli tam w jego imieniu ośrodki karma kagyu. Po audiencji u królowej Danii Małgorzaty II w 1973 w Kopenhadze powstał pierwszy z ośrodków Dharmy. W październiku tego samego roku odwiedził go XIV Dalajlama Tenzin Gjatso. W trakcie następnych podróży do Nepalu poznał kolejne techniki medytacyjne, w tym praktykę przenoszenia świadomości phowa.
[edytuj] Aktywność
W następnych latach Ole Nydahl założył na całym świecie ponad pięćset świeckich ośrodków medytacji, głównie w Europie, Rosji i USA, które nieustannie odwiedza. Do dziś prowadzi tryb życia podróżującego nauczyciela, prowadząc wykłady i kursy medytacyjne, często codziennie w innym mieście. Regularnie, kilka razy w roku odwiedza też Polskę, gdzie założył ponad pięćdziesiąt ośrodków Buddyzmu Diamentowej Drogi. W 1983 otrzymał od Szamarpy oficjalny tytuł lamy, mimo braku odbycia tradycyjnego, trzyletniego odosobnienia. W 1984 poznał Caty Hartung [2], z którą pozostawał w związku od 1990 do 2004, podróżując wraz z nią i Hannah. W 2007 Hannah Nydahl zmarła na raka płuc.
Jako nauczyciel jest zwolennikiem przekazywania Dharmy w sposób dostosowany do stylu życia na Zachodzie [3]. Ośrodki zakładane przez niego mają świecki charakter. Jego styl życia oraz swobodny sposób prowadzenia wykładów powodowały zarzuty ze strony przywiązanych do tradycji środowisk buddyjskich o spłycanie przekazu i propagowanie "pop buddyzmu" [4]. Uwielbia szybką jazdę na motocyklu, bungee i skoki spadochronowe [5], z których nie zrezygnował nawet po ciężkim wypadku w 2003. Kontrowersje wzbudzały również jego bardzo krytyczne wypowiedzi pod adresem islamu [6], z których zrezygnował w 2005, gdyż, jak stwierdził w otwartym liście do ośrodków Diamentowej Drogi, "społeczeństwa i inteligentna część prasy wreszcie znalazły odwagę, by zająć się nieprzyjemnymi zagadnieniami politycznymi" [7].
Ole Nydahl jest jednym z najbardziej znanych nauczycieli wspierających Taje Dordże w kontrowersji w sprawie identyfikacji XVII Karmapy.
[edytuj] Książki lamy Ole Nydahla
- O naturze rzeczy, Wydawnictwo Jacek Santorski & Co, Warszawa 2008
- Budda i miłość, Wydawnictwo Jacek Santorski & Co, Warszawa 2007
- Buddowie dachu świata, Wydawnictwo Czerwony Słoń, Gdańsk 2004
- Bungee mądrości, Wydawnictwo Czerwony Słoń, Gdańsk 2003
- Cztery podstawowe praktyki, Wydawnictwo Czerwony Słoń, Gdańsk 2001
- Wielka Pieczęć, Wydawnictwo Czerwony Słoń, Gdańsk 1999
- Jakimi rzeczy są, Wydawnictwo 108, Gdańsk 1995
- Dosiadając tygrysa, Wydawnictwo 108, Gdańsk 1994
- 108 odpowiedzi jogina, Wydawnictwo ATEXT, Gdańsk 1993
- Moja droga do lamów, Wydawnictwo Głodnych Duchów, Warszawa 1991
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Lama Ole Nydahl: Homepage - polska wersja
- Lama Ole Nydahl: The Official Homepage
- Buddyjski Związek Diamentowej Drogi Linii Karma Kagyu
Przypisy
- ↑ Lama Ole Nydahl: Documents Dokumenty Szamara Rinpocze
- ↑ Caty Hartung Poczułam się wolna
- ↑ Ole Nydahl Utrzymując świeżość nauk
- ↑ Adam Kozieł Hip Pop Tybet, Machina, sierpień 1998
- ↑ Ole Nydahl: Doświadczam szczęścia przez cały czas.
- ↑ Ole Nydahl Gorący tron, wywiad dla Kagyu Life
- ↑ List otwarty Lamy Ole Nydahla, tłum. Grzegorz Kuśnierz
