Osłuchiwanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Osłuchiwanie płuc za pomocą stetoskopu

Osłuchiwanie (łac. auscultatio, ang. auscultation) – badanie lekarskie polegające na ocenie dźwięków (szumów, szmerów, tonów) pochodzących od niektórych narządów wewnętrznych, głównie od serca, płuc (wraz z dolnymi drogami oddechowymi), jamy brzusznej (perystaltyka), tętnic, a także tętna płodu.

Information icon.svg Osobny artykuł: Szmer oddechowy.
Information icon.svg Osobny artykuł: Osłuchiwanie serca.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Twórcą tej metody jest francuski lekarz René Laennec. Osłuchiwania dokonuje się za pomocą stetoskopu.

Polski emigrant po powstaniu styczniowym, Adam Raciborski, lekarz pracujący we Francji napisał w 1835 podręcznik na temat tej nowej metody badania pt. "Nowy podręcznik osłuchiwania i opukiwania" (fr. Nouveau manuel complet d'auscultation et de percussion), w którym obok osłuchiwania opisał opukiwanie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Feliks Bolechowski: Podstawy ogólnej diagnostyki klinicznej. Warszawa: PZWL, 1982, s. 8-10; 146. ISBN 8320004659.
  • Wielki słownik medyczny. Warszawa: PZWL, 1996, s. 944. ISBN 8320019230.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło auskultacja w Wikisłowniku