Osteomalacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zmiękczenie kości [osteomalacja] dorosłych
ICD-10 M83
M83.0 Osteomalacja połogowa
M83.1 Osteomalacja starcza
M83.2 Osteomalacja dorosłych w następstwie upośledzonego wchłaniania
M83.3 Osteoporoza dorosłych będąca wynikiem nieprawidłowego odżywiania
M83.4 Choroba kości na skutek przewlekłego stosowania soli glinu
M83.5 Inna osteomalacja dorosłych indukowana lekami
M83.8 Inna osteomalacja dorosłych
M83.9 Nieokreślona osteomalacja dorosłych

Osteomalacja, inaczej rozmiękanie kości lub krzywica dorosłych – niedostateczna mineralizacja kości. Jest to ciężka choroba układu kostnego, polegająca na utracie wapnia i fosforu z tkanki kostnej. Pierwiastki te są podstawowymi składnikami kości i ich utrata prowadzi do osłabienia wytrzymałości.

Obraz kliniczny i przyczyny[edytuj | edytuj kod]

Jest to zaburzenie o podobnych objawach do osteoporozy. Występuje u osób dorosłych, u których brakuje witaminy D3. Z tego powodu, w przewodzie pokarmowym (jelita) nieprawidłowo wchłaniane są jony wapnia i fosforu, co prowadzi do ich obniżonego poziomu w organizmie, a tym samym do zmniejszenia gęstości mineralnej kości. Niższa gęstość kości sprawia, że są one mniej odporne, np. na złamania.

Przyczyną osteomalacji może być też przyjmowanie leków przeciwpadaczkowych[1], picie alkoholu, marskość wątroby, zbyt małe nasłonecznienie (Słońce odpowiada za wytwarzanie witaminy D3).

Objawy[edytuj | edytuj kod]

Dochodzi do krzywic, kifotyzacji odcinka piersiowego kręgosłupa, deformacji miednicy i kolan (szpotawość). Charakterystyczne są zaburzenia chodu, tzw. kaczy chód. Pacjent bardzo szybko się męczy, ponieważ mięśnie również są osłabione.

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

W przypadku zespołu złego wchłaniania mogą być wymagane zastrzyki domięśniowe i doustne przyjmowanie witaminy D3[2], ewentualnie podawanie fosforanów. Osteotomię kości stosuje się rzadko, tylko przy znacznych deformacjach.

Przypisy

  1. A. Pack. Bone health in people with epilepsy: is it impaired and what are the risk factors?. „Seizure”. 17 (2), s. 181-6, marzec 2008. doi:10.1016/j.seizure.2007.11.020. PMID 18187347. 
  2. J. A. Eisman. Osteomalacia [abstract]. „Baillières Clin Endocrinol Metab”. 2 (1), s. 125-5, 1988. doi:10.1016/S0950-351X(88)80011-9. 

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.