Ostre koło
Z Wikipedii
Ostre koło to popularna nazwa bezpośredniego przeniesienia napędu stosowanego w pierwszych rowerach a obecnie w rowerach torowych lub roweru z takim rodzajem napędu. Rower z ostrym kołem nie ma wolnobiegu, tylne koło jest złączone na sztywno z zębatką poprzez łańcuch korbami. Rower na ostrym kole posiada tylko jedno przełożenie (jedna zębatka na korbie, jedna zębatka na tylnej piaście). W rezultacie, gdy obraca się tylne koło, ma to bezpośrednie przełożenie na obrót pedałów, nie jest możliwa jazda bez pedałowania np. z górki, tak jak na rowerach z wolnobiegiem, ale można jechać do tyłu albo stać bez podparcia nogą (tzw. stójka). Ostre koło można uzyskać poprzez nakręcenie zębatki na tylną piastę na wolnobieg lub piastę torową która posiada dodatkową kontrę na lewy gwint zapobiegającą odkręceniu zębatki.
[edytuj] Zastosowanie
Ostre koło jest stosowane, oprócz kolarstwa torowego, jako zimowy trening kolarzy szosowych w celu wyrobienia nawyku ciągłego pedałowania oraz przyzwyczajenia do jazdy na ciągłym obciążeniu (brak możliwości redukcji biegu). Akrobaci wykorzystują także ostre koło do różnych ewolucji, m.in. stójki, jazdy do tyłu, kręcenia się na tylnym kole. Także w kulturze kurierów rowerowych ten typ pojazdu jest popularny (zwłaszcza zimą), ze względu na jego lekkość, niezawodność (im mniej części tym mniej rzeczy może się zepsuć), względnie niski koszt oraz małą atrakcyjność dla złodzieja.
