Otylia z Hohenburga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święta
Otylia z Hohenburga OSB
ksieni
Sainte Odile - Dompeter.JPG
Posąg św. Otylii w Dompeter w Avolsheim.
Data urodzenia ok. 660
Obernai (Alzacja)
Data śmierci ok. 720
Opactwo Hohenburg (Alzacja)
Kościół/
wyznanie
katolicki, ewangelicki
Wspomnienie 13 grudnia
Patronka Alzacji
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Otylia (Odylia) z Hohenburga (ur. ok. 660 w Obernai, zm. ok. 720 w klasztorze w Hohenburgu w Alzacji) – benedyktynka, ksieni, święta Kościoła katolickiego, ewangelickiego[1].

Była córką Adalryka, księcia Alzacji i Betswindy, siostrzenicy św. Leodegara.

Ok. roku 700 lub 710 została pierwszą przeoryszą benedyktyńskiego klasztoru w Hohenburgu (późniejszy niem. Odilienberg, fr. Mont Sainte-Odile), założonego wspólnie z ojcem. Przypisuje się jej również założenie klasztoru w Niedermünster koło Odilienbergu.

Według życiorysu z X wieku Otylia urodziła się niewidoma i dlatego jej ojciec Adalryk, aby uniknąć hańby, postanowił ją zabić. Matka Betswinda uratowała ją i przekazała na dalsze wychowanie do klasztoru Baume-les-Dames. Według legendy Otylia w czasie chrztu udzielonego jej przez biskupa św.Erharda miała odzyskać wzrok.

Kult świętej Otylii upowszechnił się w Alzacji od XI wieku, a potem także w Szwajcarii, na południu Niemiec i w innych rejonach. W Polsce, w Urzędowie, znajduje się sanktuarium pod jej wezwaniem.

Została wyniesiona na ołtarze w XI wieku przez papieża Leona IX i ogłoszona patronką Alzacji przez Piusa XII w 1946 roku.

Jest orędowniczkę w chorobach oczu, uszu i bólach głowy.

Jej wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim i ewangelickim obchodzone jest 13 grudnia.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Odilia (Ottilie) - Ökumenisches Heiligenlexikon (niem.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]