Park Narodowy Cabañeros

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Cabañeros
{{{Opis_zdjęcia}}}
"Hiszpańskie Serengeti"
Państwo  Hiszpania
Data utworzenia 1991
Powierzchnia 40856 ha
Położenie na mapie Kastylii-La Manchy
Mapa lokalizacyjna Kastylii-La Manchy
Cabañeros
Cabañeros
Położenie na mapie Hiszpanii
Mapa lokalizacyjna Hiszpanii
Cabañeros
Cabañeros
Ziemia 39°23′47″N 4°29′14″W/39,396389 -4,487222Na mapach: 39°23′47″N 4°29′14″W/39,396389 -4,487222
Strona inernetowa
Portal Portal Ochrona środowiska

Park Narodowy Cabañeros jest jednym z 13 hiszpańskich parków narodowych (parque nacional) oraz obszarem wchodzącym w skład sieci Natura 2000 na podstawie Dyrektywy Ptasiej Unii Europejskiej (z hiszp. Zona de Especial Protección para las Aves – Obszar Specjalnej Ochrony Ptaków).

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Znajduje się pomiędzy północno-zachodnią częścią prowincji Ciudad Real i południowo-zachodnią częścią prowincji Toledo, wśród pasm górskich Rocigalgo i Chorito na północy oraz pasma Miraflores na południu. Dwa dopływy Gwadiany: Bullaque i Estena stanowią odpowiednio granice parku na wschodzie i na zachodzie. Jego aktualna powierzchnia to 40 856[1] hektarów. Status parku narodowego (parque nacional, w odróżnieniu od parque natural) nadano temu obszarowi 20 listopada 1995.

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • Nazwa: Cabañeros.
  • Wspólnota autonomiczna: Kastylia-La Mancha.
  • Prowincje: Ciudad Real i Toledo.
  • Powierzchnia: 40 856 hektarów.
  • Data utworzenia: 8 listopada 1995.
  • Uchwała: 33/1995 z 20 listopada 1995

Park Narodowy Cabañeros jest otoczony przez sześć miejscowości, które tworzą obszar wpływu społeczno-ekonomicznego: Navas de Estena (Ciudad Real), Horcajo de los Montes (Ciudad Real), Alcoba de los Montes (Ciudad Real), Retuerta del Bullaque (Ciudad Real), Los Navalucillos (Toledo) i Hontanar (Toledo).

Osady Otoczenia Parku Narodowego (Entorno del Parque Nacional) prowadziły życie tradycyjnie pasterskie, górnicze (węgiel) i rolnicze; korzystanie z zasobów Gór Toledańskich wiązało się z wieloma restrykcjami od XII wieku, aż do XVIII wieku, jako że należały one do miasta Toledo, które pozwalało na korzystanie z bogactw dóbr według własnego interesu.

Flora[edytuj | edytuj kod]

Jest to park głównie botaniczny z gatunkami roślin zagrożonych wyginięciem lub reliktowymi jak podgatunek brzozy brodawkowatej (Betula pendula ssp. fontqueri) lub Cis pospolity (Taxus baccata). Mimo wielu cennych gatunków zwierząt, ważniejszy jest świat roślinny parku, który obejmuje wiele nisz ekologicznych, które umożliwiają rozwój roślinności o różnych wymaganiach życiowych, z różnych ekosystemów, np.: step, torfowiska, nagie skały, wody płynące.

Fauna[edytuj | edytuj kod]

Wśród świata zwierzęcego Parku Narodowego Cabañeros należy zwrócić uwagę na kilka gatunków zagrożonych wyginięciem: iberyjski orzeł cesarski (Aquila adalberti) lub sęp kasztanowaty (Aegipius monachus).

Wśród turystów odwiedzających Cabañeros bardzo popularne są jelenie (Cervus elaphus), które zamieszkują płaskie obszary podgórskie, i które razem z rzadko rosnącymi drzewami dały temu parkowi nieformalną nazwę Hiszpańskie Serengeti[potrzebne źródło].

Geologia[edytuj | edytuj kod]

Oprócz bogactwa florystycznego i faunistycznego Cabañeros posiada trzecie wyjątkowe bogactwo: swoją budowę geologiczną. Miejscowości takie jak Navas de Estena pokazują przekroje geologiczne, które pozwalają zwiedzającym zagłębić się w wydarzenia z odległej przeszłości: ponad 400 milionów lat temu, w ordowiku, kiedy na obecnym terytorium parku znajdowało się morze.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historia Parku Narodowego Cabañeros jest ściśle związana z historią comarki Montes de Toledo.

Ograniczenia i zakazy wykorzystania gospodarczego terenu parku wobec mieszkańców okolic ze strony władz miasta Toledo pozwoliły zachować środowisko naturalne w stanie niemal dziewiczym, aż do XVIII wieku. W XIX wieku mała część wielkich właścicieli ziemskich stała się posiadaczami wielkich gospodarstw na terenie gór. Przeznaczone one były niemal wyłącznie na polowania, a wspomniani ziemianie nie pozwalali na rozwój rolnictwa na terenie przyszłego parku.

To właśnie ta izolacja okazała się znacząca w ocaleniu wyjątkowości parku, to ona zachowała przestrzeń naturalną gór. W latach 80. założono Parque Natural de Cabañeros (decyzja Junty Wspólnoty Kastylia-La Mancha), a w 1995 zmieniono jego status na Parque Nacional de Cabañeros. Obydwa te terminy odnoszą się do polskiego parku narodowego, tyle, że na terenie tego pierwszego (parque natural) jest dozwolony większy rozwój działalności gospodarczej.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy