Sęp kasztanowaty
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Sęp kasztanowaty | |
| Aegypius monachus[1] | |
| (Linnaeus, 1766) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | szponiaste |
| Rodzina | jastrzębiowate |
| Podrodzina | sępy |
| Rodzaj | Aegypius[2] Savigny, 1809 |
| Gatunek | sęp kasztanowaty |
| Synonimy | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[4] | |
| Zasięg występowania | |
obecne lęgowiska zimowiska dawne lęgowiska przed zapaścią populacji od ok. 1800 r. ? oznacza niepewne lęgowiska (dawne i obecne), R - trwającą reintrodukcję. |
|
Sęp kasztanowaty (Aegypius monachus) – gatunek dużego ptaka padlinożernego z rodziny jastrzębiowatych, zamieszkujący półwyspy Iberyjski i Apeniński oraz Bałkany, a także pasma górskie Azji aż po Pacyfik. Jeszcze w XIX wieku mógł się gnieździć w Tatrach, być może również na terenie dzisiejszej Polski (nie są to jednak potwierdzone informacje, a tylko przypuszczenia). Na pewno natomiast kilkunastokrotnie obserwowano osobniki zalatujące. Obecnie sporadycznie zalatuje w południowe rejony kraju[5].
- Cechy gatunku
- Brak dymorfizmu płciowego – obie płci ubarwione jednakowo. Głowa i szyja pokryta rzadkim puchem, na szyi kryza z lancetokształtnych piór. Grzbiet, spód i skrzydła ciemnobrunatne, jedynie lotki czarne. Dziób ciemny, nogi szare. W locie widoczne bardzo długie i szerokie skrzydła, na końcach palczasto rozwidlone. Szybuje ze skrzydłami ustawionymi poziomo i ogonem lekko rozłożonym. Jedną z cech charakterystycznych gatunku jest posiadanie przez młode osobniki ciemniejszego, matowego upierzenia ciała niż osobniki dorosłe. Głowa młodych osobników pokryta jest czarnym upierzeniem[6].
- Wymiary średnie
- Długość ciała: 100–110 cm[7]
Rozpiętość skrzydeł: 250–290 cm[7]
Masa ciała: 6,3–12,5 kg - Biotop
- Góry i obszary pagórkowate, choć sporadycznie pojawia się w różnorodnych miejscach.
- Gniazdo
- Na drzewach.
- Jaja
- Wyprowadza jeden lęg w roku, składając w marcu jedno jajo.
- Wysiadywanie
- Jaja wysiadywane są przez okres około 55 dni przez obydwoje rodziców. Pisklęta opuszczają gniazdo po 3 do 3,5 miesiącach.
- Pożywienie
- Padlinożerny, trawi również kości dużych ssaków.
- Ochrona
- Objęty ochroną gatunkową ścisłą[8].
Przypisy
- ↑ Aegypius monachus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Aegypius. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2 stycznia 2011]
- ↑ Eurasian Black Vulture (Aegypius monachus) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2 stycznia 2011].
- ↑ Aegypius monachus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Ludwik Tomiałojć, Tadeusz Stawarczyk: Awifauna Polski. Rozmieszczenie, liczebność i zmiany. Wrocław: PTPP "pro Natura", 2003, s. 212. ISBN 83-919626-1-X.
- ↑ Organismo Autonomo Espacios Naturales de Castilla-La Mancha: Black vulture Aegypius monachus (ang.). [dostęp 2011-04-28].
- ↑ 7,0 7,1 P. Sterry, A. Cleave, A. Clements, P. Goodfellow: Ptaki Europy: przewodnik ilustrowany. Warszawa: Horyzont, 2002, s. 98-99. ISBN 83-7311-341-X.
- ↑ Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 28 września 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną (Dz. U. z 2004 r. Nr 220, poz. 2237)