Patrick Forrester

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Patrick Graham Forrester

Patrick Graham Forrester (ur. 31 marca 1957 w El Paso, stan Teksas USA), pułkownik lotnictwa, amerykański astronauta.

Spis treści

Wykształcenie oraz służba wojskowa [edytuj]

  • 1975 – ukończył szkołę średnią (West Springfield High School) w Springfield, stan Wirginia.
  • 1979 – zdobył licencjat z inżynierii oraz nauk stosowanych na Akademii Wojskowej Stanów Zjednoczonych w West Point (United States Military Academy) i rozpoczął służbę wojskową.
  • 1980 – po zakończeniu przeszkolenia w szkole lotniczej armii amerykańskiej (U.S. Army Aviation School) został pilotem wojskowym. Później skierowano go jako pilota-instruktora do szkoły lotniczej. Był też adiutantem dowódcy Centrum Lotniczego Armii Amerykańskiej (U.S. Army Aviation Center).
  • 1984 – rozpoczął służbę w 25. dywizji lekkiej piechoty w Schofield Barracks na Hawajach, gdzie był dowódcą plutonu oraz szefem operacji batalionu śmigłowców szturmowych.
  • 1989 – na University of Virginia otrzymał tytuł magistra budowy maszyn i techniki aerokosmicznej i został skierowany do bazy Edwards w Kalifornii. Był tam inżynierem doświadczalnym oraz koordynatorem prac badawczych.
  • 1992 – w czerwcu zakończył kurs w Szkole Pilotów Doświadczalnych Marynarki Wojennej (U.S. Naval Test Pilot School) i został przeniesiony do Centrum Doświadczalnego Techniki Lotniczej Armii USA (U.S. Army Aviation Technical Test Center) w Fort Drucker, stan Alabama.
    Poza tym ukończył kurs spadochronowy (Army Parachutist Course) i szkołę elitarnych jednostek spadochronowych (U.S. Army Ranger School). Jest też absolwentem uczelni Sztabu Generalnego (Command and General Staff College).
  • 1993 – został skierowany do Centrum Lotów Kosmicznych imienia Lyndona B. Johnsona, gdzie był inżynierem zajmującym się technika aerokosmiczną.

W sumie w powietrzu wylatał ponad 3 900 godzin na ponad 50 typach samolotów.

Kariera astronauty [edytuj]

  • 1994 – zgłosił się do NASA podczas naboru do 15 grupy astronautów. Znalazł się w gronie 122 finalistów ale ostatecznie nie został wybrany.
  • 1 maja 1996 był w gronie 17 kandydatów, których przyjęto podczas naboru do 16 grupy astronautów NASA. Został wybrany spośród blisko 2 500 chętnych.
  • 1998 – zakończył dwuletnie szkolenie podstawowe i uzyskał kwalifikacje specjalisty misji i przydział do Biura Astronautów NASA. Był członkiem personelu wspierającego załogi wahadłowców m.in. w czasie operacji testów przedstartowych promu.
  • 2001 – w sierpniu uczestniczył w 12-dniowej misji promu Discovery oznaczonej jako STS-105.
  • 2002 – został wyznaczony jako specjalista misji do lotu STS-117. Początkowo lot miał mieć miejsce we wrześniu 2003, ale po katastrofie wahadłowca Columbia plan lotów został gruntownie zmieniony i lot ten przeniesiony na 2007.
  • 20078 czerwca wystartował na pokładzie wahadłowca Atlantis do misji STS-117.
  • 2009 - 29 sierpnia po raz trzeci znalazł się w kosmosie jako specjalista misji STS-128.

Loty kosmiczne [edytuj]

Patrick Forrester po raz pierwszy wystartował w kosmos 10 sierpnia 2001 na pokładzie wahadłowca Discovery w charakterze specjalisty misji (MS-2). Razem z nim w locie STS-105 uczestniczyli również: dowódca – Scott J. Horowitz, pilot – Frederick W. Sturckow. Specjalistami misji byli natomiast: Daniel T. Barry (MS-1) i astronauci stanowiący trzecią załogową ekspedycję Międzynarodowej Stacji Kosmicznej – Frank L. Culbertson, Jr. (MS-3), Władimir N. Dieżurow (MS-4) oraz Michaił W. Tiurin (MS-5). Prom połączył się z ISS 12 sierpnia. Dzień później nowa załoga stacji orbitalnej przejęła obowiązki od swoich poprzedników. Poza tym podłączono do zespołu orbitalnego moduł o nazwie Leonardo. Dostarczono w nim blisko 4 tony żywności, odzieży i wyposażenia dla stacji. 16 sierpnia Forrester oraz Daniel Barry rozpoczęli EVA-1. Przez ponad 6 godzin astronauci zainstalowali nowe elementy struktury P6 oraz dwa moduły naukowe z próbkami materiałów, które zostały wystawione na 1,5 roku na działanie otwartej przestrzeni kosmicznej. Ta sama dwójka astronautów 18 sierpnia po raz drugi pracowała poza stacją orbitalną. Przez blisko 5,5 godziny obaj rozciągnęli przewody elektryczne wzdłuż modułu Destiny. Następnego dnia moduł Leonardo ponownie został umieszczony w ładowni Discovery. 20 sierpnia prom odłączył się od stacji zabierając na Ziemię członków 2 ekspedycji: Jurija W. Usaczowa, Jamesa S. Vossa i Susan J. Helms. Po dwóch dniach autonomicznego lotu Discovery wylądował 22 sierpnia 2001 na bieżni KSC.

Nagrody i odznaczenia [edytuj]

Wykaz lotów [edytuj]

Loty kosmiczne, w których uczestniczył Patrick G. Forrester
Data startu Statek kosmiczny Data lądowania Statek kosmiczny Funkcja Czas trwania
1
10 sierpnia 2001
STS-105
Discovery
F-30
22 sierpnia 2001
STS-105
Discovery
F-30
Specjalista misji
(MS-2)
11 dni 21 godzin 12 minut i 44 sekundy.
2
8 czerwca 2007
STS-117
Atlantis
F-28
22 czerwca 2007
STS-117
Atlantis
F-28
Specjalista misji
(MS-4)
13 dni 20 godzin 11 minut i 34 sekundy[1].
3
29 sierpnia 2009
STS-128
Discovery
F-37
12 września 2009
STS-128
Discovery
F-37
specjalista misji
13 dni 20 godzin 53 minuty i 48 sekund
Łączny czas spędzony w kosmosie – 39 dni 14 godzin 18 minut i 6 sekund

Zobacz też [edytuj]

Commons in image icon.svg

Przypisy

  1. Spaceflight Now: Relacja z przebiegu lądowania misji STS-117 (ang.). [dostęp 2010-09-23].

Linki zewnętrzne [edytuj]