Pergola

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy budowli ogrodowej. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Pergola we Wrocławiu
Wnętrze pergoli we Wrocławiu
Pergola w ogrodzie botanicznym Południowej Karoliny (USA)
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło pergola w Wikisłowniku
Wikimedia Commons

Pergola – budowla ogrodowa w postaci zacienionej alei lub element budynku w architekturze. Składa się z dwóch rzędów podpór (słupków) i ułożonej na nich lekkiej kratownicy lub układu belek podtrzymujących rośliny, najczęściej pnące[1].

Pergolę stosowano w architekturze ogrodowej od czasów średniowiecza. W zależności od poszczególnych epok architektonicznych budowla przybierała różne formy – od lekkiej, niewyszukanej, drewnianej konstrukcji do masywnych, marmurowych kolumn (np. żelbetowa pergola we Wrocławiu w Parku Szczytnickim).

Pergola stosowana była w architekturze modernistycznej w Europie i Stanach Zjednoczonych przed i po II wojnie światowej głównie w awangardowych budynkach mieszkalnych i hotelach. Pergole instalowano m.in. na tarasach dachowych w postaci żelbetowych elementów na cienkich metalowych wspornikach.

Funkcje pergoli w architekturze modernistycznej:

  • zacienienie tarasu na dachu
  • podpora dla roślin
  • nadanie wizualnej lekkości budynkowi, integracja budynku z niebem (pergola była elementem awangardowym świadczącym o wysokiej jakości architektury danego budynku)
  • nośnik dodatkowego oświetlenia elektrycznego
  • wspornik dla dodatkowych materiałów osłonowych np. plandeki przeciwdeszczowej

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 118. ISBN 83-85001-89-1.